Wednesday, March 05, 2008

Σύντομη ενημέρωση

Οι ακτινοβολίες συνεχίζονται κανονικά χωρίς σοβαρά απρόοπτα. Η γαστρεντερίτιδα μας ταλαιπώρησε οικογενειακώς, δείχνει να έχει υποχωρήσει πλέον.

Αιματολογικά κρατάμε καλά, τοξικότητα δεν φαίνεται να ανεβάζουμε, αν και είναι νωρίς ακόμα.

Σήμερα ήταν λίγο πιο χαλαρή στην αντιμετώπιση της κατάστασης και κατάφερα να πάρω μερικά στιγμιότυπα:

"Πάμε, έβαλα τα χρώματα του πολέμου στο πρόσωπο και σαν γενναία ινδιάνα (και με εμπιστοσύνη σε σένα) είμαι έτοιμη"



"ΟΚ, μια μικρή ανησυχία την έχω, πώς να το κάνουμε"


"Στην αναμονή...Εκτός από γενναία ινδιάνα, σήμερα είμαι και ξωτικό του δάσους με τις ακτίνες"


"Ναι, αυτό έχω να αντιμετωπίσω...πολύ μεγάλο και απειλητικό μου φαίνεται. Γενναία ινδιάνα ναι, αλλά ευτυχώς που έχω τον μπαμπά να με κράταει σφιχτά"


"Η μάσκα μου δεν έχει καμιά αποκριάτικη διάθεση, και το χρώμα της είναι τελείως ντεμοντέ..."



"Μόνη μου το αντιμετωπίζω το τέρας με τη φυσούνα που είδατε παραπάνω. Οι άλλοι απέξω κοιτάζουν από το μόνιτορ..."

128 comments:

Τέσσερα said...

:-****

Anonymous said...

Και ινδιάνα........ και ξωτικό........ και όμορφη........ και γενναία.........δεν είναι δα και η πρώτη μάχη.......και τον εχθρό θα τον τσακίσει, είναι σίγουρο.......πολλά φιλάκια στην κουκλίτσα σας, που είμαι σίγουρη πως αντλεί υπομονή και αντοχή από το δικό σας ανεξάντλητο απόθεμα........ αν μπορώ να βοηθήσω σε κάτι, οτιδήποτε, just let me know.

Anonymous said...

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΦΩΤΟ
ΠΟΛΛΗ ΟΜΟΡΦΗ
ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙ ΜΑΓΟΥΛΑΚΙΑΑ ΓΙΑ ΤΣΙΜΠΗΜΑ!ΠΑΧΥΝΕ ΛΙΓΟ ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΕΙ ΠΟΛΥ.
ΕΝΤΑΞΕΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΨΥΧΡΟ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΣΤΙΣ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΕΣ.
ΝΑ ΤΗΝ ΠΕΙΣ ΟΜΟΡΦΟ ΦΕΓΓΑΡΙ ΣΑΝ ΙΝΔΙΑΝΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ!

citystamps said...

Αχ τι κουκλα !!!!!
Αντε παμε γερα !!!!
Φιλια, αγκαλιες, αγαπη, πιστη και προσευχες απο ολους μας και θα το φαμε το θηριο που θα παει.
Εσυ Ναυτιλε λιγο επεσες τωρα τελευταια αλλα μην ανυσηχεις ειμαστε εμεις εδω και κραταμε γερα.
Αντε γεμισε παλι τις μπαταριες σου γιατι τετοια κουκλα που εχεις σε λιγο θα τρεχεις και δεν θα φτανεις
Φιλακια απο Θεσσαλονικη

butterfly said...

Κούκλα, κούκλα, κούκλα! Μακρύνανε και τα μαλλάκια της! Άντε, περαστικά για τη γαστρεντερίτιδα, να φύγει και να μην ξανάρθει, να ξεκουραστείτε κι εσείς λίγο. Τα καλά κέφια που βλέπω είναι μεγάλος σας σύμμαχος, όπως και τα καλά αποτελέσματα στις εξετάσεις. Είπαμε, κάθε μέρα είναι μία νίκη! Χρειάζεστε μήπως καμία ιδέα για διασκέδαση της Λυδίας ή των αδελφών της; Το Λυδιάκι γενικά είναι καλά ή καταπονείται πολύ;
Καλό σας απόγευμα, πεταλούδα

Demetricon VS Demetribot said...

Καλή συνέχεια με δύναμη εύχομαι!!

Πολλά χαμόγελα!!

Δημήτρης

Anonymous said...

Αχχχχχχχχχχχ!!!!!!
Πολύ μεγάλο το αχ! Ναυτίλε μου!!!! Χαράς το κουράγιο σας!!! Φιλιά και Προσευχές απ' όλους μας!!
Μακάρι με αυτά τα φτερά τα πολύχρωμα να φύγει και το "κακό" και να πάει μακρυά μακρυά πέρα και από την νεραϊδοχώρα!!!!
Χαρούλα

Anonymous said...

Μετά το Αχ!! ξαναείδα και τις φωτογραφίες! Καλέ αυτή έχει μεγαλύτερα πόδια και από τον γιό μου!!!!!! Δύο μέτρα θα γίνει!!! :) Τι νούμερο παπούτσι φοράει? με τα φτερά έπρεπε να έχει μπαλαρίνες να τις στείλω 1 ζευγάρι έχουμε 5-6.......

Anonymous said...

Τι μάτια είναι αυτά!
Κοριτσάκι μου...

Να μας τη φιλήσετε!

Νερίνα said...

Ένα φιλί αυτή τη φορά μόνο δικό της
Από όλους μας

Nasia9 said...

Όλα θα πάνε καλά.Διαβάζω και εγώ καθημερινά τις ενημερώσεις σου και μερικές φορές έχω φτάσει σε σημείο να ανησυχώ όταν αργείς να μας γράψεις! Η μικρούλα όμως είναι πολύ πιο δυνατή απ'όσο φανταζόμαστε...και να ξέρεις ότι αυτή τη δύναμη της τη δίνεις εσύ με αυτή τη ζεστή αγκαλιά,που μας έδειξες και εδώ.Εσύ και η μαμά της φυσικά που είστε πάντα δίπλα της.Αυτή η αγκαλιά είναι το πιο δυνατό όπλο της μικρής.Συνεχίστε έτσι!

Anonymous said...

Ναι έχετε πόλεμο και κάνετε επίθεση σε όλα τα μέτωπα. Η γαστρεντερίδα της μαμάς και του Γιωργή υποχώρησαν. Και εμείς με θαυμασμό σας παρακολουθούμε και προσευχόμαστε να νικήσετε. Γιατί οι κούνιες την άνοιξη κλείνουν αργά. ... και σας περιμένουν..

Anonymous said...

ποια ινδιάνα ,καλέ?μπασκετμπολίστρια θα την κάνουμε αυτήν την κούκλα με τέτοια πόδια!
φιλιά στη Λυδία,φιλιά στη μαμά της,κρατάτε γερά κι εδώ είμαστε όλοι,ό,τι κι αν χρειάζεστε,πείτε το!

Χρύσα

Anonymous said...

To τιγρακι μας το παλευει καλά βλέπω Ναυτίλε μου,όλα θα πάνε καλά.
Θα τελειώσουν όλα και τότε θα κάνουμε μεγάλο γλέντι...Υπομονή και ο Θεός να σας δίνει κουράγιο.
Είναι πολύ όμορφο το κοριτσάκι μας και γεμάτο ζωντάνια και θάρρος ακόμα κι όταν για λίγο ανησυχεί.
Μικρή μου ξωτική ινδιάνα κανε κουράγιο λίγο ακόμα και θα τελειώσει κι αυτό και τότε θα χαρείς τις κούνιες και τα παιχνίδια με τα άλλα παιδάκια.Η ζωή σου θα γίνει σαν όλων των άλλων παιδιών.Εισαι γενναίο κοριτσάκι και θαρραλέο και μας δίνεις μαθήματα σε εμάς τους γκρινιάρηδες μεγάλους που στην δοκιμασία μας χάνουμε την ψυχραιμία μας...Μπράβο κοριτσάκι μου,είμαι περήφανη για σένα και σου ευχομαι από καρδιάς να τον νικήσεις τον εχθρό.Σας στέλνω την αγάπη μου,την πιο μεγάλη μου αγκαλια και πολλά πολλά φιλιά σε όλη την γενναία οικογένεια.Να προσεχετε και ευχομαι να έχετε όλοι συνέλθει από την γαστρεντερίτιδα και να μην σας ταλαιπωρήσει τίποτα άλλο.Η Παναγιά μαζί σας.Σας σκέφτομαι...
ΧΑΡΑ

Anonymous said...

Καλή δύναμη! Η Λυδία θα νικήσει και θα κάνει πολλούς ανθρώπους να χαρούν. Είστε υπέροχοι γονείς...Να τη χαίρεστε και θα χαιρόμαστε και εμείς μαζί σας.

Με αγάπη από τα Χανιά

Anonymous said...

Πεταλουδίτσα, χαίρομαι που είσαι καλά. Κάθε βράδυ παρακαλάω για σένα στην προσευχή μου. Κουράγιο. Α, και καλή αποκριά για τα χρόνια από το 2009 έως το 2109 και ίσως και παραπέρα.

Anonymous said...

Τα μαγουλάκια σας είναι όλα τα λεφτά! Καλή δύναμη και καλή συνέχεια! Σύννεφο είναι και θα περάσει. Ο Θεός μαζί σας!

lemon said...

Η καρδούλα μου, τι βλέμμα έχει... Πότε θα της τα ξεπληρώσει η ζωή αυτά που πέρασε, πότε θα μπορέσει να τα αφήσει πίσω της, να τα ξεχάσει;
Καρδούλα μου, άει στο διάολο αυτή η ζωή, κοίτα ποιους πάει και παιδεύει, τα αγγελούδια.
Με στεναχώρησαν σήμερα αυτές οι φωτογραφίες σας.
Κουράγιο φίλε μου, κουράγιο-που ευτυχώς βλέπω πως έχετε.
Σας φιλώ οικογενειακώς όλους.

stalamatia said...

Γλυκό μου κορίτσι όλα τα φιλιά στο όμορφο σου πρόσωπο.Και μια μεγάλη αγκαλιά για όλους σας.Η πιο όμορφη και δυνατή Ινδιάνα ,με τα υπέροχα φτερά.Η φτερωτή ινδιάνα.Κουράγιο Ναυτίλε μας

ράγες said...

Τι κορίτσι γενναίο! Τι μάτια!! Πόση ομορφιά κάνει τον εχθρό να μοιάζει αόρατος!!!
Δεν έχω λόγια! Μακάρι όλοι οι γονείς που αντιμετωπίζουν τέτοια προβλήματα με τα παιδιά τους να έχουν τόση υπομονή και ψυχικό απόθεμα ώστε να σκαρφίζονται ινδιάνους και ξωτικά για να " ξεγελάνε" κάπως τα παιδιά απέναντι στον καθημερινό Γολγοθά! Αντέξτε λίγο ακόμα! Και όλα θα φτιάξουν! Αυτό περιμένουμε, αυτό ελπίζουμε, αυτό πιστεύουμε! Καλή δύναμη και σήμερα!!

Αθηνά said...

Κι αν κάποιοι από εμάς δε σας γράφουμε και τόσο συχνά, δε σημαίνει ότι δε σας σκεφτόμαστε κάθε, μα κάθε μέρα. Είναι μόνο που δεν έχουμε λόγια μπροστά στο μεγαλείο και τη γενναιότητά σας.
Όπως πάντα, η γενναία οικογένειά σας στις προσευχές μας...

moukelis said...

Και που το ξέρεις μπαμπά ότι δεν υπάρχουν ινδιάνικα ξωτικά;Ε;
Μια χαρά τα πάει η μπουμπού μας,τα έχει βγάλει πέρα τόσο καιρό,αυτό της είναι παιχνιδάκι!
Πολλά φιλάκια σε όλους!

Stardustia said...

@moukelis, μα φυσικά και υπάρχουν, σας παραθέσαμε και τις σχετικές φωτό...

ξέρεις, αυτούς τους μικρούς μα γενναίους βοηθούς του Μεγάλου Μανιτού;;;

luccia said...

Έρχομαι συχνά εδώ και σας διαβάζω, μπαμπά της.

Η φωτογραφία που την κρατάτε είναι σα να περικλείει όλα όσα έχετε γράψει εδω, σε μια ματιά.

Καλή τύχη στην ψυχούλα που παλεύει.
Είναι πανέμορφη και ολοζώντανη.

anisixos said...

Τι γλυκο κοριτσακι!
Ολα θα πανε καλα!

melissoula said...

Καλέ...εσείς μεγαλώσατε πολύ, ψηλώσατε και ομορφύνατε επικίνδυνα.
Θα κάνουμε λίγη ακόμα υπομονή και ματάκια προβληματισμένα και ανησυχα ποτέ ποτέ ξανά!!! Φιλιά σας

phoinix said...

Μπράβο σου που βάζεις τέτοιες φωτογραφίες.
όπως είπαμε και σε προηγούμενο post κεφαλάκια έξω!
λάφυρα πολέμου.
έτσι και η φωτογραφία με τη μάσκα σοκάρει αλλά είναι μια αλήθεια.
Μια ιστορία που αξίζει να υποθεί.
σε θαυμάζω πραγματικά.

(κούκλα η κόρη σου. να τη χαίρεσαι και να την καμαρώνεις)

Ιρλανδέζα said...

Δηλαδή αν μετράω σωστά, το Λυδιάκι έχει βγάλει ήδη 7 ολόκληρες δόσεις! Μπράβο της και μπράβο σας! Αντε, άλλη μια βδομάδα από σήμερα (μόνο με Σ/Κ στη μέση και χωρίς γαστρεντερίτιδες) και θα έχετε φάει το μισό γάιδαρο.
Περνάνε οι μέρες και οι δόσεις της θεραπείας και κάθε μέρα χωρίς μεγάλες παρενέργειες είναι μια μικρή νίκη κι ένα βηματάκι πιο κοντά στη δόση #26

Anonymous said...

ανυπομονω κ περιμενω να δω τη λυδια να ειναι τελιως μα τελιως καλα το αξιζει τοσο πολυ τοσο πολυ ολοι σας...
ειμαστε κοντα σας συνεχεια και μακαρι να το νιωθετε...

Γιωτα - θεσσαλονικη

Anonymous said...

Αγγελέ μου... θλιμμένε μου Αγγελε... σε κοιτώ και πέρνω δύναμη από τη δυναμή σου...

Καλή συνέχεια ψυχή μου... και σου εύχομαι γρήγορα να τα ξεχάσεις όλα και ακόμη πιο γρήγορα να χαμογελάς και να γελάς δυνατά, να συνεχίσεις να μας θυμίζεις τη ζωή με τη ζωή σου...

Anonymous said...

Είμαι 35 χρονών γάιδαρος και κάθομαι και κλαίω μπροστά στην οθόνη. Συγκλονιστικές οι φωτογραφίες.

Anonymous said...

καλημερα Λυδιακι ολα καλα θα πανε και σημερα μην ανησυχεις κοπελάρα μου,
καλημερα μπαμπα και μαμα της Λυδιας να ειστε καλα δυνατοι και γεροι για να ανταπεξελθετε στον δυσκολο αγωνα σας
πολλα φιλια στην Λενιω και τον Γιωργο
μια μαμα απο την ΑΘηνα

Anonymous said...

Κουκλα πριγκηπισσα ινδιανα και νεραιδα.... παμε καλυτερα αυτο διακρινω...... να μου τη φιλησεις. και κεφαλακι τρελλα μια κουκλα.!!!!!!!! αντε και τον φαγαμε το γαιδαρο......

να πεταξετε αετο τη δευτερα!!!!!!

φιλια σε ολους
κελλυ

Ιφιγένεια said...

Καλημέρα ! Όλα είναι για το καλό της μικρής γλυκιάς ΜΑΣ πριγίπισσας ! Μην στεναχωριέστε ! Λίγο ακόμα υπομονή ,κουράγιο , δύναμη & ελπίδα ! Είμαστε όλοι εδώ , δίπλα σας !
Πολλά φιλιά σε όλους σας !

Φιλη απο Κυπρο said...

Τι ομορφη που ειναι! Τι ομορφοι που ειστε ολη η οικογενεια! Ολα πανε καλα, γιατι μονο καλα μπορει να πανε! Υπομονη, ειμαστε στο τελος της δευτερης εβδομαδας.
Θα νικηση και το συμπαν θα της δωση ολα οσα της αξιζουν. Φιλια πολλα και σας αγαπαμε!
Ρομπινα

Μαμά Ειρήνη said...

.........

Me:Moir said...

Αγάπη μου...

tdjm said...

Γεία σου ΛΥΔΙΑ μου ΓΙΓΑΝΤΑ!!!

Anonymous said...

1 εικόνα 1000 λέξεις...
ολα έχουν ειπωθεί, αυτό που μένει είναι το happy end!


ntina

Tonia said...

ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ !
Μπράβο στην ηρωίδα μου!! Καλέ, δεν δείχνει καοθόλου ταλαιπωρημένη.
Άντε και τελειώνει η δεύτερη εβδομάδα... :)

Anonymous said...

Kάθε μέρα μπαίνω να μαθω νέα σας και προσεύχομαι για τη μικρή μας κουκλίτσα. Εύχομαι να πανε όλα καλά και του χρόνου να τη δούμε με τη στολή σε άλλο χώρο και όχι στο νοσοκομείο. Πολλά φιλιά στη Λυδία μας καικουράγιο σε εσάς.

alfie said...

Οι Ινδιάνες-ξωτικά είναι σπάνιο είδος ξέρετε. Και τα φτερά τους είναι κεντημένα με ελπίδα και γενναιότητα. Τα φτερά αυτά είναι δυσεύρετα. Για αυτό και κάποιοι κυνηγούν τις Ινδιάνες-ξωτικά για να τους τα πάρουν. Αλλά που να τις πιάσουν! Είναι αέρινες. Άπιαστες. Και η Λυδία μας αέρινη είναι. Αφού και το μηχάνημα λυγάει κάθε φορά που τη βλέπει και την φοβάται. Βλέπετε το μηχάνημα είναι κουτσομπόλικο και το λέει παντού ότι φοβάται την Λυδία. Έτσι το έμαθα κι εγώ κι ας μένω μακριά. Έγινε σούσουρο. Να της το πείτε να το ξέρει και να χαρεί. Φοβάται ο Γιάννης το θεριό μα πιο πολύ φοβάται το θεριό τον Γιάννη!

Ευχαριστούμε για τις υπέροχες φωτογραφίες. Ειδικά αυτή με τον μπαμπάκα είναι όνειρο κι ας είναι και το παλιομηχάνημα δίπλα.
Φιλάκια πολλά και γλυκά
Αργυρώ και Ελευθεράκι.

Kelly said...

Για πρώτη φορά έκανα click πάνω στις φωτογραφίες σας και τις είδα να ανοίγουν μεγάλες...κάθομαι και την κοιτάζω στα μάτια εδώ και ώρα...ψυχούλα όμορφη... Θα τα καταφέρει!
Dad and mom, keep up the good job!

Anonymous said...

Μαγουλάκια πανέμορφα και το τόσο κοντό μαλλί της πάει υπέροχα!
Το βλέμμα της τα λέει όλα, όσο για τα
"διαδικαστικά" και μόνο που τα βλέπεις τρομάζεις..
Αγκαλιά και φιλί σε εκείνη και σε εσάς.
Λυδία

eva said...

Κουκλάρα μου γλυκιά βάστα γερά λίγο ακόμα και θα νικήσεις επιτέλους μια για πάντα.
Αχ μπαμπα Ναυτίλε μας καθήλωσες πάλι.

μια μαμα said...

Τι να πω, η Λυδία είναι ΥΠΕΡΟΧΗ!!!!
Όλα θα πάνε καλά!

Anonymous said...

ολα θα πανε καλα...το ξερω.
Ευχαριστουμε για τα μαθηματα ζωης.Ειναι πολυτιμα.

euaggelia said...

Καλημέρα.
Οι φωτογραφίες μιλάνε από μόνες τους...
Η Λυδία είναι ένα αστέρι, ένας πραγματικός άγγελος!
Εύχομαι μέσα από την ψυχή μου μόλις τελειώσει αυτή η δοκιμασία να μην το ξαναδεί αυτό το "τέρας" ΠΟΤΕ ξανά!
Σ'αγαπάμε πολύ, Λυδία. Πάρα πολύ.... μέχρι τον ουρανό...

Ευαγγελία - Χριστοφοράκος

elpi said...

Ειναι η μικρη μου Μεγαλη ηρωιδα....Να την φυλαει ο Θεος

Fotini said...

Κοριτσάρα το τιγράκι! Τρελαίνομαι με τις εκφράσεις της. Είπαμε, δεν μασάει το παιδί!

Anonymous said...

Νομίζω ότι οι φωτογραφίες έπρεπε να σταματήσουν στην δεύτερη μπαμπά Ναυτίλε. Συγνώμη αλλά δεν θα έπρεπε να εκθέτεις την Λυδία έτσι επειδή είναι παιδί (σε αναισθησία κιόλας) και δεν καταλαβαίνει. Αν ήταν ενήλικας και την ρωτούσες τι πιστεύεις ότι θ'απαντούσε; Ναι φωτογράφησε με την ώρα που ακτινοβάλομαι; Δεν νομίζω . οκ ψυχοθεραπεία ίσως δικιά σου αλλά μεχρι καποια ορια.
Ειναι συγκλονιστικό αυτο που περνάει το Λυδιάκι κι εσείς οικογενεικώς αλλ' αυτό ξεπερνάει δεν ξέρω τι να πώ.
Συγνώμη

Anonymous said...

Κι αν κάποιος αρέσκεται στη θέα ενός αθώου παιδιού σε νάρκωση λίγο πριν την επίθεση τοξικών ακτίνων λυπάμαι αλλά είναι ψυχικά άρρωστος και το εννοώ.

Anonymous said...

Είναι μία κούκλα.

Χίλιες ευχές

Στέλλα

VassilisK said...

Μοντέλο η μικρά!
Μάτι τσακίρικο, πόδι ατελείωτο!
Αχ Μπαμπά Της τι σε περιμένει...

...και στον/στην Κο/Κα Ανώνυμο από πάνω...

Αγαπητέ/ή,
Μπορούσατε να σταματήσετε να κοιτάτε μετά τη δεύτερη φωτό...
Αν δε σας αρέσει το θέαμα, μπορείτε να πάρετε το bandwidth σας και να πάτε σε άλλο blog. Εναλλακτικά μπορείτε να ανοίξετε και την ΤιΒί σας για να δείτε πιο χαρμόσυνα θεάματα.
Είναι πολύ ειρωνικό να μιλάτε για "έκθεση ανηλίκου" στην προκειμένη περίπτωση.

Anonymous said...

Καλή δύναμη στη μικρή πριγκιπέσσα!!!

Καλή σύναμη σε γονείς με τεράστια αποθέματα αγάπης και κουράγιου.

Ας μην εθελοτυφλούμε άλλο πια οι Έλληνες. Ας μην υποκρινόμαστε πως μας προσβάλλουν εικόνες ενός παιδιού που ΠΑΛΕΥΕΙ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ.

Φιλιά από ρο Ρέθυμνο - Ειρήνη

Δυστυχώς υπάρχουν χιλιάδες εικόνες γύρω μας που θα έπρεπε να μας ξεσηκώνουν σε αντιδράσεις. Και δεν είναι σε αυτό το blog...

Λυδία κούκλα μου, σου έυχομαι ολόψυχα να γίνεις σύντομα καλά και να έρθεις στην Κρήτη που θα σε περιμένει εσένα και την οικογένειά σου ένα ζεστό σπίτι με λαχταριστές κρητικές λιχουδιές!!!!!

Anonymous said...

Μάλλον ανήκετε στην κατηγορία που προανέφερα εκτος κι αν είστε τυφλός/ή και δεν βλέπετε αγαπητέ μου.
"αρέσει το θέαμα" τι λες φίλε μου καταλαβαίνεις τι λες;
Τέλος ο διάλογος ο νοών νοείτω

titina said...

Κάποιο άνθρωποι είναι απλώς φυγόπονοι...
Δεν είναι κακό να βλέπουμε κατάματα την πραγματικότητα.
Κάποιες φορές είναι και απαραίτητο, για να δούμε την αξία της ζωής.
Φίλε ανώνυμε, ντροπή σου να κρίνεις έναν τέτοιον άνθρωπο. Το μεγαλέιο της ψυχής του και της ανθρωπιάς του είναι άφταστο.
Η αντιμετώπιση του Ναυτίλου είναι η αντιμετώπιση ενός σωστού γονέα. Που δε φοβάται να μιλήσει για τα προβλήματά του, να εκφράσει τα συναισθήματά του και να τα μοιραστεί ακόμα και με τους άγνωστους φίλους του.
Στα μάτια αυτού του πατέρα, το αγγελούδι αυτό είναι υπέροχο σε όποια φάση και να βρίσκεται. με μασκούλα ή χωρίς.
Και στα δικά μας μάτια είναι καταπληκτικό. Υπάρχουν άνθρωποι που στέκονται στην εικόνα και άλλοι που βλέπουν την ουσια.
Εγώ μέσα από αυτές τις φωτογραφίες βλέπω τη μαγεία της ζωής και τά μαθήματα που μας δίνει ένα μικρό, γλυκό πλασματάκι. Κάποια παιδιά κάνουν κούνια, το Λυδιάκι, πριν ξεκινήσει κι αυτό τις κούνιες πρέπει να κάνει μερικές ακτινοβολίες. Μέρος της ζωής της είναι...
Ναυτίλε, Λυδίά, μαμά και αδερφάκια σας φιλώ και σας στέλνω την αγάπη και την ελπίδα μου.

Δενδρογαλή said...

Νομίζω τις περιμέναμε όλοι με αγωνία αυτές τις φωτογραφίες, για να δούμε το βλέμμα της! Είναι σίγουρα πολύ πιο δυνατή απ' όλους εμάς που μας παίρνουν τα δάκρυα βλέποντάς την... Είναι μια κούκλα, ένα δυνατό παιδί, που έχει την τύχη, μέσα στην ατυχία του, να έχει δύο πολύ δυνατούς γονείς! Μπράβο, μπράβο, μπράβο για την ανάρτηση των φωτογραφιών, μπράβο για το κουράγιο σας!

Όλα θα πάνε καλύτερα. Σας σκέφτομαι συνέχεια παιδιά!

matina said...

TITΙNA ,ΘΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΩ ΑΠΟΛΥΤΑ ΜΑΖΙ ΣΟΥ.ΚΑΘΕΝΑΣ ΕΧΕΙ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ.ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑ ΔΕΧΕΣΑΙ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΣΟΥ ΟΣΟ ΤΟ ΔΥΝΑΤΟΝ ΚΑΛΥΤΕΡΑ.ΚΑΙ ΚΥΡΙΕ/Α ΑΝΩΝΥΜΕ/Η ΜΗΝ ΠΙΑΝΕΣΤΕ ΣΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ ΑΛΛΩΝ ΣΧΟΛΙΑΣΤΩΝ.ΣΕΒΑΣΤΟΣ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΓΥΡΩ,ΑΛΛΑ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΑΞΙΟΣΕΒΑΣΤΗ Η ΔΙΚΙΑ ΤΟΥ ΨΥΧΙΚΗ ΗΡΕΜΙΑ ΚΑΙ ΓΑΛΗΝΗ ΚΑΙ ΑΝΗΣΥΧΙΑ.ΚΑΝΕΙΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΟΥ-ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΜΗΝ ΚΡΙΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΣΟ ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΚΟΛΙΑ.ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΙΚΡΗ ΛΥΔΙΑ,ΕΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟ : ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΑΨΕΙ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΕΙ!!!
ΝΑΥΤΙΛΕ ΜΟΥ , ΜΗΝ ΑΦΗΣΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑΝ ΝΑ ΣΕ ΕΠΗΡΕΑΣΕΙ ΑΡΝΗΤΙΚΑ.ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ ΚΑΙ ΝΙΩΘΕΙΣ,ΑΥΤΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΒΓΑΖΕΙΣ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΔΙΝΕΙ ΕΛΠΙΔΑ,ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΔΥΜΑΝΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!!
--ΜΑΤΙΝΑ--

VassilisK said...

Αγαπητέ...

Μακάρι να είμασταν όλοι οι άνθρωποι "ψυχικά άρρωστοι" όπως μας εννοείς εσύ...
Ίσως τότε φωτογραφίες σαν αυτή του Kevin Carter:
http://picasaweb.google.com/tomostrowski/KevinCarter/photo#5070446016835875586

να μην υπήρχαν...

Για την ιστορία η πολύ σκληρή αυτή φωτογραφία, έχει πάρει βραβείο Πούλιτζερ. Δεν είναι ωραία και ανέμελη όπως τις προτιμάς εσύ... Είναι σκληρή... τόσο σκληρή που ο φωτογράφος έδωσε τέρμα στη ζωή του λόγους μήνες μετά το "κλικ"...
Άποψή μου πως φωτογραφίες ελπίδας σαν της Λυδίας και φωτογραφίες θρήνου σαν του Carter ΠΡΕΠΕΙ να δημοσιεύονται!
Όσες ποιο πολλές δημοσιεύονται τόσοι περισσότεροι άνθρωποι ξυπνάνε. Και όταν ξυπνάνε οι πολλοί τότε νοοτροπίες "Κωσταλέξι" σαν τη δικιά σου παίρνουν το δρόμο για τον Καιάδα.
Γιατί για τον Καιάδα είναι η νοοτροπία σου και όχι το τιγράκι μας.

Συγχώρεσέ με Μπαμπά Της για την αψιμαχία...

Anonymous said...

einai pragmatika to omorfotero kai pio gennaio xwtiko-indiana pou exw dei pote!!!!!!!!!!!
sas diavazw kathhmerina xwris pote na vrw to tharros na grapsw kati mia kai to megaleio ths psuxhs sas kai h dunamh pou exei mesa ths to ludiaki mas me kathilwnan....
H Ludia einai h BASILISSA ths kardias olwn mas!!!!!
....kai an kapoioi enoxlountai kai den antexoun sth thea enos polemou, to elaxisto pou mporoun na kanoun einai na mhn sxoliazoun....
"...makari o theos na mhn sou dwsei pote,
osa mporeis na antexeis.."
Sunexiste na eiste oi hrwes mas !!!
to exoume anagh!!!!

Anonymous said...

Μην ανησυχείς ΑΝΩΝΥΜΕ:ένα παιδί που αγωνίζεται με τόση παρησσεία για την ζωή του,το τελευταίο που θα το πλήγωνε είναι αν δημοσιοποιηθεί Ο ΤΡΟΠΟΣ ΠΟΥ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΤΗΝ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΤΟΥ ΧΩΡΙΣΤΑ...ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΕΣ ΤΟΥ.
Ας πάψουμε πια να τρέμουμε,αυτό το σφίξιμο στο στομάχι όταν αντικρίζουμε τέτοιες εικόνες.Ευτυχώς ή δυστυχώς η ζωή δεν είναι ροζ.Έχει όμως όλα τα χρώματα της ίριδας που καθρεφτίζονται σ' αυτά τα ΥΠΕΡΟΧΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΛΥΔΙΑΣ, ΚΑΘΕ ΛΕΠΤΟ ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ ΝΑ ΕΠΙΜΗΚΥΝΕΙ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΗΣ.
Πολλή αγάπη σε όλη την οικογένεια.Εύχομαι ο Θεός να σας χαρίσει απλόχερα την μακροθυμία Του.
Ναυτίλε, μην αργείς να μας ενημερώνεις γιατί ανησυχούμε.Έστω δυό λεξούλες...
ΑΝΝΑ - ΜΑΡΙΑ & ΜΙΜΑΚΟΣ

Μαμά Ειρήνη said...

Εμείς Ναυτίλε μαζί σας είμαστε. Και καθόλου δε θέλουμε να είναι η Λυδία ή οποιοδήποτε άλλο παιδί στο ακτινο-τέρας, αλλά αφού είναι... μάλλον καλό μας κάνει να βλέπουμε ότι το αντιμετωπίζει.

Και δε νομίζω ότι η Λυδία θα επέλεγε άλλον τρόπο διεξαγωγής του αγώνα της, εκτός από αυτόν που εσείς οδηγείτε. Είναι τυχερό κορίτσι που έχει γονείς σαν εσάς.

Και τέλος, κανένας από εδώ δεν είναι ψυχικά άρρωστος, και ούτε αρεσκόμαστε με τη θέα παιδιών σε αναισθησία κλπ. Αλλά, συγκλονιζόμαστε και συμπάσχουμε και το ίδιο νομίζω πως ένιωσε και ο/η ανώνυμος που έκανε τα σχετικά σχόλια, απλά δεν ήξερε πως να το εκφράσει, γι αυτό του/της βγήκε λίγο ..επιθετικά.

Εγώ αυτό που κρατώ είναι ότι πέρασαν -αύριο μόλις- οι 2 εβδομάδες των θεραπειών και μάλιστα χωρίς σοβαρά προβλήματα. Εύχομαι καλό κουράγιο και καλή συνέχεια.

Έχετε πολύ κόσμο κοντά σας που σας σκέφτεται, να το θυμάστε πάντα αυτό.

Anonymous said...

Vasilisk Ο τραχύς τρόπος που απαντάς με βάζει στο τρυπάκι να σου απαντήσω.
Δηλαδή τι νομίζεις ότι θα πρέπει κι ο Ναυτίλος ν΄αυτοκτονήσει γιατι κάτι τέτοιο μας λες ή όλοι εδώ μαζί;
Δεν δέχεστε αγαπητέ.... μου την αντίθετη άποψη και πέφτετε σαν τα κοράκια να φάτε αυτόν που θα εκφράσει μια διαφορετικότητα.
Κι επιμενω ότι η Ηρωίδα Λυδία δεν θα έπρεπε να φωτογραφηθεί έτσι και είναι δικαίωμα μου να το πιστεύω αυτο. Οχι γιατί φοβίζει φίλε μου αν πιστεύεις έτσι σε καμια περίπτωση αλλά γιατί να στο πω χύμα παραπέμπει αλλού. Αμάν πια!
Ολοι εδώ ενδιαφερόμαστε εκ του μακρόθεν για τα νέα του παιδιού αυτού, συμπονούμε και ελπίζουμε πάνω απ'ολα ελπίζουμε και θέλω εγώ προσωπικά φωτογραφίες ελπίδας, ζωντάνιας και θετικής σκέψης.
Δεν ξέρω που με παραπέμπεις να διαβάσω και να δω αλλα θέλεις εσύ να μάθεις και να δεις εικόνες παιδιών που πεθαίνουν καθε μερα στην Αφρική. Αλλά ξέχασα αυτα δεν είναι παιδιά αυτά ειναι κάτι αλλο.
Λοιπον μακρηγόρησα. Πείτε ότι άλλο θέλετε ένα είναι το ζητούμενο όλα τα παιδιά του κόσμου και η Λυδια φυσικά να είναι γερά και δυνατα. Αυτή είναι η ευχή μου.

ανωνυμος κοραξ said...

ειλικρινά είναι ένας άγγελος.
μπραβο στην μαμα και στον μπαμπα για το κουραγιο τους που περα απο αυτο που αντιμετωπιζουν ανανεωνουν το μπλογκ της μικρης.
οταν προσευχομαστε δεν πρεπει ποτε να ζηταμε κατι για μας. εγω σημερα και καθε βραδυ θα ζηταω να γινει καλα η μικρη. ειναι το μελλον του κοσμου τα παιδια.
ευχομαι ειλικρινα και μεσα απο την καρδια μου καθε ευτυχια γιατι την αξιζει.

ας στο καλο συγκινηθηκα

elllii said...

αχ λυδιακι μου ..σφιχτηκε η καρδουλα μου να σε βλεπω εκει ξαπλωμενο...φανταζομαι...τι κρυολουσια περνανε οι γονεις σου....
ελπιζω κ ευχομαι να τελειωσει οσο γινεται γρηγοροτερα αυτο το μαρτυριο...

jorge said...

Αγαπητέ Ναυτίλε,

Όποτε βρίσκομαι εδώ μέσα, γίνομαι καλύτερος άνθρωπος.

Σας ευχαριστώ, εύχομαι από καρδιάς καλή δύναμη.

MARIA said...

Giati re gamwto? Pes mou re si an exeis apantisi giati??
GIATI???

giati giati giati giati?

giati re p**** mou na sivenei afto se toso mikri psixoulina?
giati gamwti mou giati?

mpenw mera para mera kai klaiw kotzam gaidoura.
Oxi giati tin lipame, giati tin thavmazw alla den antexw na vlepw aftin tin adikia.
To kerato mou mesa.

Signwmi pou vrizw.
Eimai exali aftin tin stigmi...

Oute Theos iparxei oute tipota!
ainte sixtir!!

LIDIA... KARDIA MOU, S'AGAPAW PARA POLI.
EXW KI EGW ENAN GIO STIN ILIKIA SOU... OTAN THA XOUN PERASEI OLA THA SAS PROXENEPSW! EINAI KALOS KAI DEN EXEI KAMIA AKOMI! :-)

marilia said...

Γλυκουλιό!!! Χαμόγελα και ευχές! :)

Anonymous said...

Μια κούκλα είναι ότι και να βάλει!!Σε ευχαριστούμε που μας ενημερώνεις για την Λυδία!!Κουράγιο,θα περάσουν όλα σύντομα..

Τανια

Stardustia said...

Aγαπητέ ανώνυμε,
το λινκ που μας έδωσε ο vassilisk παραπέμπει ακριβώς σε αυτά τα παιδιά της Αφρικής.
Και είναι σίγουρο ότι αυτά τα συγκεκριμένα δεν ζούνε πλέον...

Είναι κατανοητό ότι οι εικόνες από τον επιταχυντή είναι σκληρές, αλλά είναι φωτογραφίες που τραβήξαμε με τον Ναυτίλο για τα αδέρφια της, που αγωνιούν και φαντάζονται έναν μεγάλο κακό δράκο, είναι φωτογραφίες για την ίδια, που έμεινε με την απορία για ποια μάσκα της μιλάνε όλοι, για το τι κάνει αυτό το μηχάνημα, για να καθησυχαστεί ότι όταν εκείνη κοιμάται, την προσέχουν πράγματι από το μόνιτορ.

Η Λυδία έχει πίσω της τέσσερα χρόνια απίστευτου αγώνα, ημέρες που προτιμώ να μη θυμάμαι, στιγμές τέτοιες που οι ώρες της στην εντατική να μοιάζουν παραμυθάκι και δε μιλώ μονάχα για τις Χ/Θ, αλλά ακόμη και για τις άπειρες φορές που έτρεμε καθώς όλοι πάλευαν να βρουν στο χιλιοτρυπημένο της κορμάκι μία φλέβα...

Ναι, είναι σκληρές οι εικόνες, όπως σκληρή είναι και αυτή η ασθένεια που αντιμετωπίζει.
Αλλά πιστεύουμε ότι, αν ένα παιδί, που κοιτά τα πάντα κατάματα, ζητά και βλέπει ψύχραιμα αυτές τις φωτογραφίες, και ρωτά λεπτομέρειες, γιατί έτσι καταλαβαίνει από πού τέλος πάντων βγαίνουν αυτές οι περίφημες θεραπευτικές -αν και τοξικές, ναι- ακτίνες, τότε κανονικά ούτε προσβάλλουμε τον αγώνα της, ούτε την εκθέτουμε.

φιλικά

Ζωή,
μαμά της Λυδίας

Anonymous said...

Είναι σίγουρο αγαπητή Ζωή ότι δεν μπορεί κανείς να καταλάβει στο 100% τι περνάτε και τι έχει περάσει το Λυδιάκι. Είμαστε έξω απ'το χορό κι απλά διαβάζουμε, (κάποιοι γράφουν) και συμμεριζόμαστε τον γολγοθά σας τίποτ'αλλο. Και το μωρό σας και σεις είστε πραγματικά αξιοθαύμαστοι. Δεν σχολίασα ποτέ μέχρι τώρα ουτε θα το έκανα. Διάβαζα την πορεία σας χωρίς να γράφω.
Όμως πρέπει να ομολογήσω ότι έπαθα κάτι βλέποντας το μωρό σας στη συγκεκριμένη φάση, το λέω. Εσείς φαντάζομαι έχετε δει και χειρότερες στιγμές δεν αντιλέγω όμως ξέρεις στην φωτογραφία φαντάζει κάπως....
Συγνώμη αν υπερέβαλα αλλά έπαθα ένα σοκ.

Φιλικά
Ναταλία

Anonymous said...

Και κάτι ακόμα. Το "εκθέτω" το έγραψα με την έννοια "κοινή θέα" για να το διευκρινίσω κι όχι με την έννοια της προσβολής.


Ναταλία

Anonymous said...

να ειστε καλα
καλη δυναμη
καλο κουραγιο

Σταθειτε και συνεχιστε ετσι

:)
η ζωη ειναι πολυ αδικη δυστυχως.
..παλεψτε το οσο μπορειτε..

Anonymous said...

Zwi mou..
kali mou Zwi.. diavazontas kathimerina ton agwna sas mathenw.. siniditopiw poso "mikri" eimai.. posa liga kserw gia tin zwi pou viwnw.. posa liga exw mathei ap ta vivlia tis iatrikis..
sas aksizei olous ateliwti eftixia.. eimai sigouri oti tha erthei.. den tha efisei o theos oute esas oute tin mikroula na ipoferete allo.. eiste toso dinatoi, toso, toso iperoxoi.. den iparxei leksi na sas xaraktirisei..
panta pisteva oti i mama mou einai i kaliteri mana tou kosmou.. oti den parxei alli mana san tin dikia mou.. k oso perna o kairos siniditopiw oti iparxei akoma mia mana toso xarismatiki oso k i dikia mou..
an kai den se kserw eimao para para poli perifani gia sena kali mou..
makari na mporousa na sou dina ena kommati ap tin psixi mou gia na exeis perisotero sthenos na sinexiseis ton agwna mexri tin dikeosi..

eiste stis prosefxes mou..
maria
bratislava

Anonymous said...

agapite nautile kai stardustia,
oi fotografies tis Lydias einai apla kai mono stigmiotipa tis kathimerinotitas tis, tin opoia exoume tin epilogi na parakolouthoume i oxi. Oi sinaisthimatikes fortiseis pou dimiourgoun, poikilloyn analoga me ta atomika viomata, tin atomiki stasi zois, tis pepoipithiseis mas kai toys pollous allous paragontes pou domoun tin prosopikotita mas. Nomizo oti se aftin ti vasi mporoume oloi- aneksartita apo to an diafonoume- na eimaste pio elastikoi. Diafono poli entona, omos, me tin prospatheia apodosis sigekrimenon protheseon se kati pou apotelei kathara ipokeimeniki adinamia epeksergasias. Elpizo kai oi dio sas akrivos etsi na to eklavete kai na min mpeite sti diadikasia dimosias i- akomi xeirotera- esoterikevmenis apologias. H krisi memonomenon gegonoton- ksekomenon apo to plaisio tous- einai anakrivis kai meroliptiki. Otan diavasei kaneis to xroniko tou therapeftikou agona tis Lydias, den mporei na stathei se tetoiou tipou leptomereies. Oxi, otan i agapi kai i storgi ksexilizoun se kathe leksi kai kathe fotografia. Otan eida tis fotografies tou paidiou, enoiosa na mou metaggizete ti storgi kai triferotita me tin opoia eseis tin fotografizate. Einai olofanera anisixi, alla theoro oti to xeirizeste poli kala.
...episis, einai toso iperoxi.....
me ektimisi kai polles efxes gia tin anarrosi tis.

φάβα said...

Μα τι γλυκεια αγκαλια... ΟΛα θα περασουν, λιγο υπομονη ακομα...
(καλε πως ψηλωσε αυτο? πωπω!)

Anonymous said...

ΕΜΕΝΑ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ ΤΕΛΕΙΩΣΟΥΝ
ΟΙ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΔΥΝΑΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ.
ΑΥΤΟ.
ΕΙΝΑΙ ΚΟΥΚΛΑ Η ΚΟΡΗ ΣΑΣ.
ΑΥΤΟ ΜΟΝΟ ΜΕΤΡΑΕΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ
ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΣΟ ΤΟ ΔΥΝΑΤΟΝ
ΠΟΙΟΤΙΚΑ ΚΑΛΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΑΣ
ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΟΣΟ ΤΟ ΔΥΝΑΤΟΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ.
ΕΜΕΝΑ ΑΥΤΟ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ
ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΟΥΚΛΑ Η ΚΟΡΗ ΣΟΥ
ΤΗΝ ΛΑΤΡΕΥΟΥΜΕ
ΜΑΜΑ ΜΑΡΙΝΑ

Anonymous said...

Καλή δύναμη στη μάχη. Και να ξέρετε ότι για να νικήσετε πρέπει να πιστεύετε ότι θα νικήσετε. Τις ευχές μου για το λουλουδάκι σας.

crazy-press said...

Το μονο που θελω να πω ειναι ενα μεγαλο μπραβω σε ολους εσας, γονεις και γιατρους,φιλους γνωστους και αγνωστους, που κανετε την μικρη μας πριγκιπισσανα χαμογελα !!!!!

Anonymous said...

Συγνώμη βρε ανώνυμε φίλε,αν κάτι δεν σου αρέσει,θα μπορούσες να το κρατήσεις για την πάρτυ σου.Εδώ δεν μπαίνουμε για να κριτικάρουμε την στάση αυτών των υπέροχων γονιών,αλλα να πούμε δυο λόγια ενθαρυντικά και συμπαράστασης.Αν δεν αντέχεις τις φωτό μην τις βλέπεις.Ο φίλος μας έτσι ένιωσε,
ετσι έκανε,κάποιος λόγος θα υπάρχει ή σου είπε κανεις πως του αρέσει όλο αυτό...Αν ήξερες τον πόνο και την αγωνία που περνάνε αυτοί οι άνθρωποι,δεν θα τους έβαζες ούτε μια στιγμή στο στόχαστρο...Δεν θα τους έβαζες να απολόγηθούν για τις πράξεις τους.Εμείς όλοι που βρισκόμαστε κοντά τους λές να θέλουμε να βλέπουμε το Λυδιάκι μας σε αυτή την κατάσταση;Σου είπε κανείς πως δεν έχουμε ευαισθησίες ή μας αρέσουν;Είναι η καθημερινότητα της μικρής μας,είναι ο Γολγοθάς που εκεινη ανεβαίνει,εκείνη φοβάται,
αλλα το παλεύει κιόλας...Οι δικοί της άνθρωποι πονούν για όλη αυτή την κατάσταση,εμείς είμαστε εδώ για να τους ενθαρύνουμε,να τους στείλουμε τις προσευχές μας και τις σκέψεις μας.Συγχώρεσε με αν σε στεναχωρώ, αλλα με πείραξε το γεγονός πως για δεύτερη φορά,
βάζουμε αυτούς τους ανθρώπους να μας απολογηθούν για τις πράξεις τους.Συγνώμη φιλέ Ναυτίλε και φίλη Ζωή που απάντησα στον φίλο,αλλα μου βγήκε αυθόρμητα και το έκανα.
Οι άνθρωποι δεν είμαστε όλοι ίδιοι,
δεν αντιμετωπίζουμε αυτές τις δοκιμασίες όλοι με την γενναιότητα σας και την ψυχραιμίας σας.
Ευκολα κολλάμε στον τοιχο τους άλλους που μπορούν να φανούν δυνατοί σε τέτοιες δοκιμασίες.
Μπορεί μερικοί να τους πούν και αναίσθητους ή πως δεν νοιάζονται.
Εχώ ζήσει τέτοιους στενόμυαλους ανθρώπους,που θεωρούν ο σωστός τρόπος να παλέψεις τον καρκίνο είναι να τα βάψεις μαυρα και να στείλεις τον άλλον μια ώρα αρχήτερα...Με εχουν κρίνει αυστηρά για το ότι δεν το έβαλα κάτω ούτε μια στιγμή και δεν έδειξα τον πόνο ή τον φόβο μου...στάθηκα δυνατη για να αντέξει ο άρρωστός μου και του χάριζα αισιοδοξία και χαμόγελα κι ας ήμουν μέσα μου τρομαγμένη.Ο Θεός μας δίνει δυναμη για να τα αντιμετωπίζουμε όλα,από Εκείνον παίρνουμε κουράγιο...Εσείς είστε τυχεροί έχετε ό ένας τον άλλον για να στηριχθείτε και να πολεμήσετε τον εχθρό.Συνεχίστε και μην φοβάστε όλα θα πάνε καλά...Είμαστε εδώ με την σκέψη μας και την προσευχή μας,κουράγιο.Σας στέλνω την πιο μεγάλη μου αγκαλιά και πολλά πολλά φιλιά σε όλη την οικογένεια σας.Η Παναγιά μαζί σας.
ΧΑΡΑ

crazy-press said...
This comment has been removed by the author.
nautilus said...

Αρχικά να πω ότι το γεγονός ότι κάτι αμφιλεγόμενο στην ανάρτηση αυτή προκάλεσε μια ανταλλαγή απόψεων, με κάνει ιδιαίτερα χαρούμενο. Όσες ανταλλαγές είναι μέσα στα πλαίσια της κοσμιότητας, είναι από όλους μας πιστεύω αποδεκτές. Από μέρους μου τουλάχιστον δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα

Επί του θέματος: όταν ανοίξατε την ανάρτηση αυτή και πέσατε πάνω στις φωτογραφίες, πιθανόν στην αρχή να αισθανθήκατε μια ευχαρίστηση που είδατε ένα παιδάκι να κάνει γκριμάτσες και να φαίνεται αρκετά καλά, παρά τα μικρά εμφανή σημάδια της μάχης της.

Μετά πέσατε στα δύσκολα, είδατε ένα παιδί να φοβάται μπροστά στο μηχάνημα, να αγωνιά περιμένοντας να μπει μέσα, ένα παιδί ναρκωμένο να υφίσταται μια ιατρική πράξη, ένα παιδί-μαγική εικόνα μέσα από ένα θολό μόνιτορ... και τα μάτια σας γέμισαν, και το στομάχι σας σφίχτηκε και είπατε "όχι ρε γμτ" και σας ήρθε να τις κλείσετε τις ρημάδες τις φωτογραφίες, αλλά μετά μπήκατε και τις ξανανοίξατε.

Ε, φίλοι μου νοιώσατε λίγο από αυτό που νοιώθουμε εμείς καθημερινά, και αυτό ήθελα να πετύχω, γιατί με λόγια δεν είναι εύκολο, ούτε εγώ είμαι λογοτέχνης. Είναι σαν να σας κάλεσα να έρθετε μια μέρα στη μονάδα να μας κάνετε παρέα και να συμπαρασταθείτε στην μικρή που το έχει ανάγκη. Εάν αυτό γινόταν, αναγκαστικά θα πέφτατε πάνω σε αυτές και χειρότερες εικόνες.

θα παίζατε στην αρχή μαζί της, θα γελάγατε με τις πόζες και τα καμώματά της και θα κάνατε οτιδήποτε για να της τραβήξετε το μυαλό από τα δύσκολα που θα ακολουθήσουν. Μετά θα την παίρνατε ίσως αγκαλιά για να της μεταδώστε λίγη από την θετική σας ενέργεια και να της δώσετε να καταλάβει ότι είστε μαζί της στη μάχη της. Και μετά η καρδιά σας θα κοβόταν στα δύο όταν το σωματάκι της θα λυνόταν από τη νάρκωση, θα της πέρναγαν φλέβες και ορούς και θα σας έδιωχναν από εκεί μέσα γιατί είναι άκρως επικίνδυνο και απαγορευμένο να μείνετε (για εσάς κι εμένα...για εκείνην;;;;) Και μετά απέξω να την βλέπετε από το μόνιτορ να δέχεται τις ακτίνες και να έχει κάθε στιγμή τον κίνδυνο παρενεργειών από την νάρκωση (π.χ. άπνοια που σε 60'' θα έχει προκαλέσει μόνιμη σημαντική εγκφαλική βλάβη ή θάνατο) τόσο που οι γιατροί να έχουν το χέρι τους πάνω στο στοπ και να έχουν χρονομετρήσει πόσα δευτερόλεπτα χρειάζονται (αν καταφέρουν να δουν από το μόνιτορ ότι κάτι τρέχει) για να ανοίξουν την ηλεκτρική πόρτα να μπουν μέσα και να την διασωληνώσουν.
Θα συνέβαιναν όλα αυτά όμως γιατί θα είχατε έρθει να συμπαρασταθείτε, όχι να δείτε ένα θέαμα.

Οι φωτογραφίες που βάζω δεν λειτουργούν με όρους θεάματος αλλά με όρους ανθρώπων, δακρύων, πόνου και ελπίδας.

nautilus said...

αγαπητέ crazy-press, ευχαριστώ που αποσύρατε μόνος σας το αίτημά σας.

Anonymous said...

Άπειρες ευχές μέσα από την καρδιά μου!!!! Βουρκώνω και χαμογελάω μαζί...Βουρκώνω για τις δυσκολίες και τις αγωνίες σας, χαμογελάω γιατί βλέπω( με απόλυτη βεβαιότητα) αυτήν τη γλυκιά φατσούλα νικήτρια και δυνατή!!Όλα μα όλα θα πάνε καλά, το τιγράκι θα κερδίσει κάθε μάχη στη ζωή του και η σημερινή πραγματικότητα θα σας μοιάζει μακρινός εφιάλτης που θα έχει περάσει για πάντα!!!!

Η κορούλα σας είναι ένα λατρεμένο πλασματάκι και εσείς άξιοι επαίνων!!!

Anonymous said...

Περαστικά κοριτσάκι μου!

Μακάρι να είχαμε όλοι τη δύναμη σου...Μακάρι να ζούσαμε και σε μια καλύτερη κοινωνία βέβαια και να μην σου παραδίδαμε στην οποία θα μεγαλώσεις. Εύχομαι ότι καλύτερο!
:-) και ένα χαμογελάκι

Anonymous said...

Η παντοδύναμη χαρις του Θεού θα σας βοηθήσει. Ας θυμηθούμε και σήμερα στην προσευχή μας το γλυκο μας αγγελουδακι.

Anonymous said...

γλυκιά μου λυδία....ματάκια θάλασσες τεράστιες.....

ναι μπαμπά ναύτιλε, έτσι ένιωσα, εγώ τουλάχιστον....και τόσες φορές που μπήκα σήμερα το μόνο που θα ήθελα θα ήταν να το κλείσω το ξωτικό σας στην αγκαλιά μου και μαγικά να εξαφανίσω όλα τα κακά γύρω της....

το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να σας στείλω την σκέψη μου....

και την προσευχή μου....ο Θεός να την φυλάει....

μια ακόμη μαμά...

butterfly said...

Σας αγαπάμε πολύ. Ένα όμορφο βράδυ να έχετε.

γιωργος said...

ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΧΑΡΑ ΒΛΕΠΩ ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΣΑΣ.ΑΠΛΑ ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΟΛΑ ΕΛΠΙΖΩ (ΘΕΛΩ) ΘΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ.

Υ.Γ ΜΠΑΜΠΑ ΕΙΣΑΙ ΠΟΛΥ ΜΑΓΚΑΣ..(ΦΙΛΙΚΑ)

ράγες said...

Ο σκοπός του μπλογκ είναι γνωστός και δεν θα κάτσω να γράφω "σεντόνια" για την αξιοπρέπεια σας, τη στάση σας κτλ θα ήθελα να πω πολλά, αλλά δεν είναι ώρα! Εύχομαι να διατηρείτε και οι δύο την ενέργειά σας, για σημαντικά πράγματα!! Καλή δύναμη και σήμερα!!

Biscos said...

Μικρή λουλουδένια... ένα τεράστο φιλί στο γλυκό σου κεφαλάκι...

Anonymous said...

ΕΝΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ ΜΕ ΧΡΩΜΑΤΙΣΤΑ ΦΤΕΡΑ,
Η ΚΑΡΔΟΥΛΑ ΤΗΣ,ΣΑΝ ΕΝΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ ΜΕ ΚΟΚΚΙΝΑ ΡΟΔΟΠΕΤΑΛΑ
ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΗΣ, ΕΝΑΣ ΗΛΙΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΛΑΜΠΕΙ ΠΑΝΤΟΤΙΝΑ.
ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΙ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΟΣΩΡΙΝΕΣ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΤΕ......ΓΙΑΤΙ ΝΑΙ, ΣΙΓΟΥΡΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΩΡΙΝΕΣ,Η ΚΟΡΟΥΛΑ ΣΑΣ ΕΧΕΙ ΜΕΓΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ ΚΑΙ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ ΤΗΝ ΜΑΧΗ ΠΟΥ ΔΙΝΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΞΑΝΑΤΡΕΞΕΙ ΑΝΕΜΕΛΗ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙ.
ΝΑ ΤΙΣ ΧΑΡΙΣΕΤΕ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΚΑΙ ΜΙΑ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟ'ΜΕΝΑ!!!!!!!!!!!!

numerobis said...

Μπαμπά Ναυτίλε,

Αν το τιγράκι σας μπορούσε να διαβάσει τα παραπάνω posts φαντάζομαι πως θα είχε δύο αντιδράσεις: από τη μια θα γούρλωνε τα ματάκια του και θα απήγγηλε Σαίξπηρ (επιλεγόμενο έργο το "Πολύ κακό για το τίποτα") και από την άλλη θα αναρωτιώταν αν τα άπειρα cyber-χαδάκια που παίρνει ενδέχεται να κατσιάσουν τα πλουμιστά της φτεράκια (που πολύ μας άρεσαν :) )...

Σε κάθε περίπτωση οι μάχες με τον Τουνελόδρακο συνεχίζονται και το ινδιανάκι σας ετοιμάζει την επόμενη κατά μέτωπο επίθεσή του (και ναι, φοράει και μάσκα... αλλιώς τί σόι ινδιάνοι είμαστε... ωχούυυυυ ;) ).

Άλλη μια ευχή, άλλη μια μέρα κερδισμένη.

Anonymous said...

Ένα τεράστιο φιλί στο γλυκό φατσουλίνι μας, μια τεράστια νοητή αγκαλιά για όλους σας και από εμένα.

(Μια ακόμη μαμά που σας έχει λατρέψει και λαχταράει να δει κάποια στιγμή να ανακοινώνετε ότι όλα επιτέλους πέρασαν και το μικρούλι σας είναι ΚΑΛΑ!!!)

Anonymous said...

Πρώτη φορά παίρνω το θάρρος να σου στείλω ναυτίλε..όλα καλά θα πάνε,είμαι σίγουρη θα τα καταφέρεις λυδιάκι. ο μικρός μου αδερφός ταλαιπωρείται από χρόνια ασθένεια.πάντα προσεύχομαι γιαυτόν,εύχομαι και σε σς καλή δύναμη και κουράγιο.

Sofia said...

Κουράγιο, όλα θα πάνε καλά.
Σας στέλνω τις σκέψεις μου και την αγάπη μου.
Σας θαυμάζω βαθιά και ειλικρινά.

Anonymous said...

Τυχαία βρέθηκα στο συγκεκριμένο blog και με συγκίνησε ιδιαίτερα ο τρόπος που στηρίζετε το παιδί σας. Εύχομαι να είστε δυνατοί και η κορούλα σας να γίνει γρήγορα καλά.

Nena said...

Σ ευχαριστώ κι εγώ για τις φωτογραφίες.Δεν φαντάζεσαι πως αντλώ κουράγιο για μένα βλέποντας τις δικές σας καρδιές και δυνάμεις.Σας σκέπτομαι πάντα και παρακαλώ και για σας.Να μου τη φιλήσεις.

Anonymous said...

Ο γιός μου έχει για φίλο έναν απίθανο συννεφόλυκο που ακούει στο όνομα Ντίνος . Ο Ντίνος λοιπόν μου υποσχέθηκε οτι κάθε φορά που η Λυδιούλα μας θα φοράει τη μάσκα της θα στέκεται δίπλα της για να της κάνει παρεούλα . Και μάλιστα από εδώ και πέρα θα περνάει κάθε μέρα λίγη ώρα κοντά της όπως του ζήτησε ο Κωνσταντίνος .
Πριν δεκα χρονια περασα και εγώ από ένα τέτοιο μηχάνημα ( γραμμικό επιταχυντή ) και καταλαβαίνω πως μπορεί να νοιώθει αυτη η μεγάλη σας ηρωίδα .όλη η αγάπη μας μαζί της ...

Anonymous said...

Αγαπημένη μου οικογένεια,

προσωπικα ηταν μεγαλη η τιμή που μου κανατε και καταφερα να σας γνωριζω. ειδικά τη Μαμα Ζωή. δεν μπορω να περιγράψω με λόγια τα συναισθήματα μου γιατι απλα δε τα βρίσκω. οι φωτογραφίες της κουκλάς μας αναρτήθηκαν και για λόγους αφυπνισης για ορισμενους απο εμάς αλλα και για να κανουνε να μπουμε εστω και λιγο στην δική σας καθημέρινότητα. προσωπικα δε σοκαρομαι απο το θέαμα γιατι οπως ειπες Ναυτιλε μου υπαρχουν φατσουλες ομορφες γλυκιες που ειναι σε πολυ χειροτερη φαση απο το ΛΥδιακι μας.

αλλα ας μην ειμαστε τοσο δήθεν.... δεν υπαρχει λογος. ας μη το παιζουμε τοσο ''καπως''

το τερας αυτο χτυπαει τον καθενα απο εμας και δε κανει διακρισεις.

τσαντιζομαι οργιζομαι γιατι δεν αντεχω να βλεπω την λυδιουλα μας να ποναει και να ταλαιπωρειτε οπως και ολα τα παιδακια μεσα στη ΜΕΘ του παιδων και αλλων νοσοκομειων.

ειναι πανεξυπνη ειναι γατα ειναι ομορφη και καταλαβαινει τα παντα το λυδιακι. και αν θελιες τουτο το blog ειναι μια παρακαταθηκη για τη λυδια για τη λενια το γιωργη οταν θα μεγαλωσουνε και θα ειναι σε θεση να κατανοησουν πιο πολλα πραγματα να ξερουνε πως τοσος κοσμος σας αγαπησε τοσο πολυ και σας σταθηκε εστω και απο την ψυχρη οθονη στην περιπετειας σας αλλα σας σταθηκε με ολη του την ψυχη.


ηταν τιμή για μενα που σε γνωρισα Ζωή μου και μεσα απο εσας γινομαι καλυτερος ανθρωπος.

συντομα ολα θα ειναι μια κακια αναμηνηση και θα τα θυμομαστε ολοι και θα γελαμε!!!

σας αγαπω πολυ

Κελλυ

Κωνσταντίνα said...

Το πιο γενναίο κορίτσι που έχω γνωρίσει ποτέ...

Μα τι ινδιάνα είναι αυτή καλέ....

nat said...

Ορμα του μικρέ μου θηλυκέ Δαυίδ του τέρατος!Ορμα του με όλη σου αυτή την απίστευτη δύναμη.Πανέμορφο μουτράκι που βάφτηκες με τα χρώματα του πολέμου, όρμα δυνατά και είναι σίγουρο οτι θα το κατατροπώσεις!
Η σκέψη μου πάντα κοντά σας!Πολλά πολλά φιλιά!!!

eva said...

Δύσκολος αγώνας, κι όχι μόνο, κι εμείς όλοι σύμμαχοι σας απέναντι στον εχθρό που σίγουρα θα τον κατατροπώσουμε!!!

Μαρία-Κρήτη said...

Καλά δεν τα μετράω; Τέλος και η δεύτερη εβδομάδα!! άντε λίγη ξεκούραση σαββατοκυριακένια, και τώρα είμαστε ήδη στα μισά της θεραπείας, ποιός μας πιάνει... Τελειώνει η αγωνία. Κουράγιο τώρα, δεν έχει δικαίωμα η κούραση! πολλά φιλιά και μια μεγάλη λυδιο-γιωργη-ναυτιλο-ζωη-λένια αγκαλιά! Μαρία-Κρήτη

Aurangel said...

Ψυχούλα μου.
Καλή αντοχή.
Θα έρθουν πολύ καλές μέρες.
Καλή δύναμη και πίστη.
¨Ολοι οι άγγελοι κοντά σου.

Angel kiss

Anonymous said...

Καλημέρα σε όλη την φανταστική οικογένεια .
Ένα πράγμα ήθελα να σας πω, κοιτάω και ξανακοιτάω τις φωτογραφίες της φανταστικής Λυδίας, είναι τόσο μικρή και το βλέμμα της εκπέμπει μια σοφία και μια πνευματικότητα. Είναι απίστευτο.
Ευχαριστώ Λυδία, με κάνεις καλύτερο άνθρωπο.
Εύχομαι και προσεύχομαι να πάνε όλα καλά και να έχετε όλη την δύναμη που χρειάζεται για να ανταπεξέλθετε σε όλο αυτό, όσο υπέροχα αντεπεξέρχεστε μέχρι στιγμής.
Φανταστική οικογένεια … καλή δύναμη και πάνω απ όλα θετικές σκέψεις .
Ευχαριστώ.

Anonymous said...

ΘΕΛΩ ΚΑΛΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ.
ΑΥΤΟ ΜΕ ΚΡΑΤΑΕΙ ΝΑ ΜΗ ΒΟΥΡΚΩΣΩ,ΜΕ ΤΗ ΤΑΛΑΙΠΩΡΙΑ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑ Η ΚΟΠΕΛΑ
ΜΑΣ.ΤΑ ΚΑΛΑ ΕΠΑΚΟΛΟΥΘΑ.
ΤΑ ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ.
ΑΥΤΟ ΜΟΝΟ.
ΣΑΣ ΑΓΑΠΑΜΕ ΣΑΣ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ
ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΔΩ..
ΜΑΜΑ ΜΑΡΙΝΑ

Anonymous said...

Πάει και η δεύτερη αυτή δύσκολη βδομάδα.
Λυδία, Ομορφιά μου εσύ,σου εύχομαι τελειώνοντας αυτή την ταλαιπωρία να ξεπεραστούν όλα τα προβλήματα και να μείνει μόνο μια κακή ανάμνηση......
Η σκέψη μου βρίσκεται συνέχεια σ' αυτήν την οικογένεια των ηρώων, που πραγματικά είμαι τόσο περήφανη που γνώρισα....
Φιλιά, καλό Σ/Κ
Όλγα

Anonymous said...

Μια καλησπέρα και από εμένα και ένα ακόμη ολόψυχο φιλάκι στο γλυκό σας κοριτσάκι.

Μαμά Ρένα

Anonymous said...

Ο άραβας-Γιωργάκης και η μαμά Μαριάννα στέλνουν την αγάπη τους στην πεντάμοφη Λυδία!

Milena said...

ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΙΝΔΙΑΝΑΚΙ! ΘΑ ΤΟΥΣ ΦΑΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΟΥΜΠΟΗΔΕΣ!

ΦΙΛΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ!

Lydia said...

Hey Lydia!

Eimaste kai synonomates ki eho zisesi ki ego apo konta ayti tin peripeteia! Krata gera kai hamolega mikri omorfoyla! :)

nautilus said...

Δεν θα ήθελα να ανοίξω διάλογο με ανθρώπους που υπό άλλες συνθήκες δεν θα τους έριχνα καν το βλέμμα μου, αλλά οφείλω να πω και πάλι σε όλους όσοι διαβάζουν τις σειρές αυτές ότι:

δεν έχω ζητήσει και δεν έχω δώσει την συγκατάθεσή μου σε κανένα ΜΜΕ να δημοσιεύεσει τίποτε σχετικά με τη Λυδία. Έχουν επικοινωνήσει μαζί μου από αρκετά μέσα και έχουν εισπράξει την άρνησή μου. Κάποιοι χωρίς να με ρωτήσουν έχουν κάνει διάφορες κινήσεις και αυτό με στεναχωρεί πολύ γιατί δημιουργεί λάθος εντυπώσεις σε πολλούς ανθρώπους ακόμα και σε κάποιους που με γνωρίζουν.

Κάποιοι από όσους αναφέρθηκαν δημοσίως το έκαναν κόσμια και ήπια και είπα να μην το πάρω κατάκαρδα, να συνεχίσω μη δίνοντας σημασία και να περάσει η "επικαιρότητα" του θέματος. Κάποιοι άλλοι όμως έθιξαν το θέμα χωρίς καν τον πρέποντα σεβασμό ευτελίζοντας το blog της Λυδίας. Αυτοί έχουν πλήρες το ηθικό βάρος της υποκρισίας και της αντιδεοντολογικότητάς τους και τους παρακαλώ να σταματήσουν. ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΑΣ, ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΕΔΩ ΣΤΑ ΚΑΝΑΛΙΑ ΣΑΣ! Ό,ΤΙ ΓΡΑΦΩ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΕΔΩ ΚΑΙ ΜΟΝΟ! ΚΟΝΤΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΑΣ!

Μέχρι στιγμής χαίρομαι που δεν έχουν αρχίσει εδώ μέσα τα περίεργα που γίνονται σε άλλους χώρους. Και επειδή εκτιμώ όλους όσοι μας έχουν προσφέρει την στήριξή τους μέσα από αυτό το blog, θα συνεχίσω αδιαφορώντας, για λίγο ακόμα, για όσους έξω από εδώ δεν το έχουν πιάσει καθόλου το νόημα.

Τέλος, δεν θα ξαναγράψω τίποτε για τέτοιο θέμα άλλη φορά.

ria said...

nautile κράτα γερά και άργησες να μας ενημερώσεις για το κοριτσάκι μας
γιατί η λυδία είναι όλων μας το κοριτσάκι και η σκέψη και οι προσευχές μας ενώνονται με τις δικές σας
δώσε σε όλα τα παιδιά ένα μεγάλο μεγάλο φιλί
μπορώ να πάρω σειρά για να την κάνω νύφη μου?

Anonymous said...

Λυδίαααααααα
Να γίνεις καλά και να παίξουμε μαζί κρυφτό!!!!!!!
Μπορεί να είμαι λίγο μεγαλύτερή σου, αλλά αυτό σε βολεύει επειδή θα με βρεις εύκολα!!!!!!!!! όλο εγώ θα τα "φυλάω"?????? καλά?
Να πεις και του μπαμπά να σου πει ένα παραμύθι και να σε πάει μια βόλτα με το αυτοκίνητο στην θάλασσα...
καλα?
Κάνε τώρα νάνι και αύριο έλα να σου δείξω τα στρουμφάκια!!!!
Καλό ξημέρωμα και όνειρα γλυκά!!!!!!!!!!

Anonymous said...

ΝΑΥΤΙΛΕ ΑΓΝΟΗΣΕ ΤΟΥΣ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΘΑ ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΙΟΥΣ ΕΣΥ.
ΕΜΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΦΙΛΕΣ ΠΟΥ
ΓΡΑΦΟΥΝ ΕΔΩ,ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΑ ΑΝΑΦΕΡΩ ΜΑΜΑ ΕΙΡΗΝΗ,ΧΑΡΑ,ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ,ΚΕΛΛΥ,ΚΑΙ ΤΟΣΟΙ ΑΛΛΟΙ,ΜΑΣ ΕΝΙΑΦΕΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΛΑ Η ΛΥΔΙΑ,ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΑΣΤΕ
ΚΑΙ ΠΙΣΤΕΨΕ ΜΕ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΚΕΙ.
ΜΗΝ ΑΦΗΝΕΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΝΑ ΣΕ ΕΚΝΕΥΡΙΖΕΙ,ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕΣ ΟΛΟ Τ ΤΟΥΝΕΛ ΚΑΙ ΔΕΙΛΑ ΔΕΙΛΑ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΤΟ ΦΩΣ.
ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΚΡΙΑ ΑΛΛΑ ΝΟΕΡΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΚΕΙ ,ΚΑΙ ΔΕ ΤΟ ΛΕΩ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΠΩ.
Ο ΓΙΟΣ ΜΟΥ ΡΩΤΑΕΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ,Η ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ ΤΟ ΙΔΙΟ,Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΛΙΜΕΝΑΡΧΕΙΟ ΜΠΑΙΝΕΙ ΠΛΕΟΝ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΝΕΑ.
ΕΓΩ ΠΑΝΤΑ ΕΧΩ ΣΕ ΣΜΙΚΡΥΝΣΗ ΣΤΗΝ ΟΘΟΝΗ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΟ BLOG,ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΠΕΡΝΑΝ ΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΔΕ ΓΡΑΦΕΙΣ ΜΠΑΙΝΩ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΝΑ ΚΟΙΤΑΞΩ ,ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΕΓΡΑΨΕΣ ΚΑΤΙ.
ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΩ ΜΕ ΑΥΤΑ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΑΣΤΟΥΣ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΣΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ,ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙ,ΕΜΑΣ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΝΙΑΖΕΙ
ΕΙΣΤΕ ΕΣΕΙΣ ΚΑΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΠΟΥ ΔΙΝΕΤΕ.ΤΗ ΤΡΙΤΗ ΘΑ ΚΑΤΕΒΩ ΣΤΗΝ ΠΕΘΕΡΑ ΜΟΥΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ.ΓΙΑ ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ.ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΠΟΛΥ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ Ο ΒΑΓΓΟΣ ΣΤΗ ΛΥΔΙΑ(ΕΥΣΕΒΗΣ ΠΟΘΟΣ ΤΟΥ ΒΑΓΓΟΥ,ΚΑΙ ΜΑΚΡΙΝΟ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟ)
ΑΛΛΑ ΠΕΡΑΝ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ
ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ ΕΔΩ ΑΓΩΝΙΟΥΜΕ ,ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΑΣΤΕ,ΚΑΙ ΕΧΕΙΣ
ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ ΜΕ ΤΙΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΝΙΩΘΟΥΜΕ ΟΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΚΕΙ.
ΣΥΓΝΩΜΗ ΑΝ ΣΕ ΚΟΥΡΑΣΑ.
ΝΑ ΜΑΣ ΤΗΝ ΦΙΛΗΣΕΙΣ
ΤΗΝ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ
ΜΑΜΑ ΜΑΡΙΝΑ

Anonymous said...

Kαλημέρα,Ναυτίλε μου το καλύτερο που έχεις να κάνεις ειναι να μην δίνεις σημασία σε όσους δεν το αξίζουν...Εχεις άλλα καλύτερα πράγματα για να ασχοληθείς,από το να δίνεις εξηγησεις,εκεί που δεν πιάνουν τόπο...Εχείς την οικογένεια
σου να προσέξεις και να βγείτε νικητες από αυτή την δοκιμασία...
Λοιπόν μην στεναχωριέσαι και μην χάνεις ενέργεια για να ασχολείσαι με αυτούς που σε πικραίνουν ή δεν μπορούν να σε καταλάβουν,γιατι δεν αξίζουν...Συμφωνω με την φίλη Μαρίνα,πως όλοι εμείς σας αγαπάμε και προσευχόμαστε για να βγειτε νικητές απο την δοκιμασία σας...
Είμαστε στο πλευρό σας αγωνιούμε μαζί σας και μπαίνουμε καθημερινά,
για να μάθουμε τα νέα σας.Είμαστε εδώ γιατι το νιώθουμε, είστε πια μέλη της οικογένεια μας.Μέρα δεν
περνά χωρίς να σας σκεφτούμε και να μην σας στείλουμε την πιο ζεστή αγκαλιά μας.Είμαστε περήφανοι για εσάς και το ψυχικό σας σθένος.Μας δίνετε μαθήματα ζωής και αγάπης.
Είστε υπέροχοι και είμαι ευτυχής που σας γνώρισα και μακάρι να μπορέσω κάποια στιγμή να σας γνωρίσω και απο κοντά.Σας φιλώ όλους γλυκά και σας στέλνω την πιο μεγάλη μου και ζεστή αγκαλιά.Ο Θεός μαζί σας.Καλό Σ/Κ να έχετε.
ΧΑΡΑ

Anonymous said...

ΣΥΜΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΑ ΜΕ ΤΗΝ ΦΙΛΗ ΧΑΡΑ.
ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΕΜΕΙΣ ΒΟΥΡΚΩΝΑΜΕ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΓΡΑΦΕΣ ,ΚΑΤΕΦΕΡΝΕΣ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΜΕ ΕΝΑ ΜΑΓΙΚΟ ΤΡΟΠΟ ΝΑ ΜΑΣ ΑΦΗΣΕΙΣ
ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ ΝΑ ΜΑΣ ΛΕΕΙ
ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ,ΚΑΙ ΑΣ ΗΣΟΥΝ ΔΥΑΛΥΜΕΝΟΣ ΑΣ ΑΚΟΥΓΕΣ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ
ΚΑΙ ΛΥΓΙΖΕΣ.
ΛΥΓΙΖΑΜΕ ΚΑΙ ΜΕΙΣ .
ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΕΠΕΜΒΑΣΗΣ ΕΓΩ ΚΑΙ ΤΟΣΟΙ ΑΛΛΟΙ ΠΙΣΤΕΥΩ ΔΕ ΚΑΝΑΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΑ ΕΙΜΑΣΤΑΝ ΚΟΛΛΗΜΕΝΟΙ
ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΝΕΑ .
ΤΩΡΑ ΑΓΩΝΙΟΥΜΕ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΟΙ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΕΣ ΚΑΛΗ ΕΚΒΑΣΗ.
ΘΕΛΩ ΔΗΛΑΔΗ ΝΑ ΠΩ ΟΤΙ ΜΕ ΤΙΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΙΣ ΕΧΕΙΣ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ
ΝΑ ΜΑΣ ΕΧΕΙΣ ΟΛΟΥΣ ΠΑΡΟΝΤΕΣ ΝΟΕΡΑ
ΔΗΛΑΔΗ Η ΜΙΣΗ ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ
ΕΚΕΙ.
ΣΥΓΝΩΜΗ ΠΟΥ ΣΑΣ ΚΟΥΡΑΣΑ ΑΛΛΑ ΕΚΝΕΥΡΙΖΟΜΑΙ ΟΤΑΝ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΓΡΑΨΕΣ ΝΑΥΤΙΛΕ ΜΟΥ
ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΥΓΝΩΜΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ
ΤΟΥ ΣΧΟΛΙΟΥ ΜΟΥ
ΜΑΜΑ ΜΑΡΙΝΑ

Μαριλενα said...

Tην αγάπη μας, τα φιλιά μας.
Ξέρετε πως σας έχω καθημερινά στην προσευχή μου, το μωρό μας κι εσάς,΄ολη την οικογένεια.
Με τη βοήθεια του Θεού θα τελειώσει κι αυτό.
Την ευλογία Του να έχετε.

«ΤΟ ΤΈΡΑΣ TΗΣ ΑΜΆΘΕΙΑΣ» said...

YΠΕΡΟΧΗ όσο και ΓΕΝΑΙΑ!

Να είστε ΟΛΟΙ πολύ ΚΑΛΑ :)

Φτάσε όπου δεν μπορείς said...

Διάβασα πιστεύω όλα τα σχόλια του συγκεκριμένου ανώνυμου. Δεν νομίζω ότι κάποιος απ'όλους όσους μπαίνουν εδώ το κάνουν από ευχαρίστηση. Σίγουρα θα χαρώ μόλις δω μια φωτογραφία της Λυδίας ενώ είναι χαρούμενη και περνάει καλά αλλά μόλις την δω φοβισμένη και με την μάσκα φορεμένη τότε αλλάζει το πράγμα, πιστεύω για όλους. Δεν νομίζω ότι κάποιος επιθυμεί να βλέπει παιδάκια άρρωστα, ότι ψάχνει το net γιατί απλά του αρέσει, αν όντως συμβαίνει αυτό τότε και εγώ τον θεωρώ ψυχικά άρρωστο. Πολλοί ίσως ψάχνουν από περιέργεια, από συμπόνοια, από οτιδήποτε... Όμως εγώ είμαι της άποψης ότι αν γυρίζουμε την πλάτη και κάνουμε ότι δεν βλέπουμε δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει. Αν εγώ έμπαινα τυχαία στο blog της Λυδίας και δεν ξαναπατούσα ποτε εδώ μέσα αυτό δεν θα σήμαινε ότι η Λυδία έχει γίνει καλά. Αν έβλεπα μια φωτογραφία με ένα ετοιμοθάνατο παιδάκι από Αφρική και έκλεινα τα μάτια μου, δεν θα σήμαινε ότι αυτό το παιδάκι δεν υπήρξε ποτέ. Με λίγα λόγια αυτό που θέλω να πω είναι ότι καθημερινά βλέπω ανθρώπους που δεν αναφέρονται σε τίποτα αρνητικό. Ακούνε την λέξη "καρκίνος" αρχίζουν να φτύνονται και σου λένε "μην αναφέρεις αυτή την λέξη, ας αλλάξουμε θέμα". Σίγουρα και εγώ δεν φτιάχνομαι με τέτοιου είδους συζητήσεις αλλά καμιά φορά θέλω να μιλάω γι'αυτά, θέλω να ενημερώνομαι, να μαθαίνω, να ακούω ιστορίες σχετικές. Είναι γύρω μας, παντού! Χτυπάει τον καθένα αν απλά κάνω ότι δεν υπάρχει θα αλλάξει κάτι;; Όχι βέβαια! Όσο για την Λυδία...μπαίνω και διαβάζω καθημερινά και θα συνεχίσω (μπορεί να έχω πέσει σε πολλά παρόμοια sites αλλά εδώ συνεχίζω και μπαίνω καθημερινά). Γιατί θέλω να δω τι θα γίνει με αυτό το παιδί. Γιατί μου έχουν κάνει εντύπωση αυτοί οι γονείς. Δεν συναντάς κάθε μέρα στην ζωή σου τέτοια άτομα. Ξέρω άτομα που ουρλιάζουν "έλεος" χωρίς να τους έχει συμβεί τίποτα σοβαρό. Και αμέσως μου έρχεται στο μυαλό αυτή η οικογένεια και αναρωτιέμαι αυτοί οι άνθρωποι τι έπρεπε να ουρλιάζουν;; Και εγώ η ίδια βλέπω ότι έχω καταθληπτικές τάσεις. Γιατί;;;

Και κάθε φορά που μπαίνω εδώ συνέρχομαι. Λέω σε μένα "βάλε μυαλό, σύνελθε". Οπότε ανώνυμε δεν ξέρεις τι κρύβει ο κάθε άνθρωπος μέσα του, δεν ξέρεις τι τον κάνει να πατάει πάνω σε αυτές τις φωτογραφίες και να τις μεγαλώνει! Δεν μου αρέσει να βλέπω ένα παιδάκι να βασανίζεται και να πονάει αλλά απ'το να εθελοτυφλώ προτιμώ να ξέρω τι συμβαίνει γύρω μου κι ας πονάω και εγώ μαζί!!

lena said...

Αγαπητέ Ναυτίλε και Ζωή,

σας έχω ζήσει μέσα από αυτό το blog και δεν σας κρύβω ότι σας εκτιμώ αφάνταστα!
Το blog αυτό δεν πρέπει να σταματήσει επ ουδενί λόγω κάποιων στενόμυαλων, περίεργων κ.λ.π.
Είναι μια καταγραφή εμπειρειών για κάτι τόσο σοβαρό όσο ο καρκίνος του εγκεφάλου, είναι η καταγραφή ενός τρομερού αγώνα παιδιού και γονιών εναντίων της αρρώστιας.
Ενωσε πολύ κόσμο (τελικά οι άνθρωποι στο διαδύκτιο είναι πολύ περισσότερο ο εαυτός τους παρά στην πραγματική ζωή) και βλέπω αληθινή άγωνία και πραγματικό ενδιαφέρον από άτομα που ούτε καν σας γνωρίζουν!
Το νοιώθω αυτό το ενδιαφέρον και εισπράττω την αγάπη τους για την Λυδία κάθε μέρα, εγώ που είμαι ένας απλός αναγνώστης.
Κάνατε κάτι πολύ ριζοσπαστικό που όμως πέτυχε αφάνταστα!
Ευαισθητοποιήσατε κόσμο με υπέροχο τρόπο, δείξατε δρόμους, μας κάνατε καλύτερους αγαπητοί γονείς!
Δεν έχω να πω κάτι παραπάνω για τη μανούλα, για το μπαμπά που είναι ολόγλυκος και για τα υπέροχα παιδάκια σας.
Ανθρωποι σαν εσάς είμαι σίγουρη ότι θα νικήσουν!

Μια μαμά που έχει πάθει πλάκα με την ποιότητα και την παιδεία και την θετική αύρα που εχουν κάποιοι άνθρωποι που τους γνωρίζει μόνο διαδυκτιακά

Kαπα said...
This comment has been removed by the author.
Kαπα said...

Αγαπητέ Ναυτίλε,

Οταν ήταν πέντε μηνών η (εξάχρονη τώρα) μοναχοκόρη μας, Μαρία-Φωτεινή, είχε εισαχθεί στο νοσοκομείο και οι γιατροί, που αγωνίζονταν να την βοηθήσουν, της είχαν κατατρυπησει τα χέρια, έτσι δεν υπήρχε φλέβα που να μην είναι σπασμένη και να μπορεί να χρησιμοποιηθεί.

Έπρεπε, λοιπόν, να βρεθεί τρόπος να της χορηγήσουν ενδοφλεβίως αντιεπιληπτικό φάρμακο (Ντεπακίν), μπας και σταματήσουν οι επαναλαμβανόμενοι και παρατεταμένοι επιληπτικοί της σπασμοί, που σχεδόν την είχαν κάνει φυτό...

Αποφασίστηκε, τότε, να σχίσουν το πόδι της, να βρουν εκεί μια μεγάλη αρτηρία και να της βάλουν σωληνάκι, καθετήρα δηλαδή με μόνιμη έξοδο, όπως και έγινε. (Το σημαδί το βλέπουμε ακόμα συχνά και σκίζεται η καρδιά μας)

Τη σηκώσαμε από το κρεβάτι της εντατικής, άλλη μια φορά, και πήραμε το δρόμο για το χειρουργείο...

Η κορούλα μας κατάλαβε ότι την περίμεναν νέα βασανιστήρια και κόλλησε πάνω μου, όπως ακριβώς είναι κολλημένη πάνω σου η καλή μας Λύδια (στη φωτογραφία).

Από τότε αγάπησα με πάθος όλα τα παιδάκια του κόσμου. Εκείνη η αγκαλίτσα άλλαξε τη ζωή μου και τα συναισθήματά μου. Από κείνη τη μέρα, άλλες είναι πλέον οι προτεραιότητες της ζωής μου...

Από τότε, κάθε φορά που ακούω ένα παιδί να κλαίει, είναι σας να να ακούω το παιδιάκι μας. Και κάθε κοριτσάκι άρρωστο που βλέπω να ταλαιπωρείται, είναι σα να βλέπω το παιδάκι μας...

Μα τώρα πρέπει να βάλουμε τη συγκίνηση στην άκρη. Τα δικά μας δάκρυα ας μη γίνουν φορτίο στο αγώνα σου. Ας μη σε επιβαρύνουμε, φίλε Ναυτίλε, ψυχικά εμείς οι απέξω, γιατί, αδελφέ του πόνου μας, θα χρειαστείς ακόμα πολλή δύναμη και κουράγιο, όχι μόνο για σένα μα και για όλους μεσα στο σπιτι σου.

Από σένα περιμένει όλη η οικογένειά σου να σφίξεις την καρδιά, να πεισμώσεις, να μη το βάλεις κάτω, να πολεμήσετε, να αγωνιστείτε και να ΝΙΚΗΣΕΤΕ!

Κι εμείς, μόλις έλθει το σάλπισμα της νίκης, θα είμαστε πάλι εδώ να κλάψουμε, αυτή τη φροά από χαρά που η Λυδία νίκησε το αρρώστια και παίζει ανέμελη σαν όλα τα παιδάκια.

Εν τω μεταξύ, κράτησέ μας ενήμερους. Κανένας καλός άνθρωπος και οικογειάρχής δεν πρέπει να νιώθει μόνος του στα δύσκολα, ούτε στις οικονομικές -αν χρειαστεί- αντιξοότητες. Εμείς είμαστε εδώ, και τώρα για να σας στηρίζουμε και αύριο για να σας ενισχύσουμε οικονομικά αν χρειαστεί και μεθαύριο για να γιρτάσουμε τη νίκη κατά του καρκίνου!

Με αισιοδοξία και αγάπη

Κάπα

Anonymous said...

Mη βλεπετε το νοσοκομειο και τα μηχανηματα ως εχθρους και τερατα, αλλα σαν οπλα πολεμιστη.

Γερα με τσαμπουκα. Θα τον πετυχετε τον στοχο σας.

Anonymous said...

Γι΄ άλλη μιά φορά η Λυδία μας με συγκίνησε απόψε Ναυτίλε και με βοήθησε να δώ τα πράγματα καθαρά, χωρίς παραμορφωτικούς φακούς. Το μπλόγκ σου αποτελεί ψυχοθεραπευτικό τόπο όλων μας νομίζω και σε ευχαριστούμε γι΄ αυτό. Εύχομαι στο αγγελούδι σου να έχει δύναμη μέχρι τη τελική νίκη. Σε σένα και στη μαμά να δίνει ο Θεός δύναμη και κουράγιο.
Φιλικά,
Δημήτρης

Anonymous said...

Κλαίω, κλαίω, κλαίω...
Ψυχούλα μου, μωρό μου, τι ελεεινό μηχάνημα είναι αυτό σαν δράκος....
Τι απαίσιες είναι οι ενέσεις, οι γιατροί, οι πόνοι....
Τι φρίκη τα νοσοκομεία....
Γιατί Χριστέ μου τόσο μικρά μωράκια να περνάνε τέτοια δοκιμασία..
Ομως εσύ με τα φτεράκια σου είσαι τόσο γλυκούλι!!
Ξέρω είναι πολύ μεγάλη φρίκη και άδικο για σένα! Το ξέρουμε όλοι εδώ και δεν ξέρουμε πως μπορούμε να βοηθήσουμε ένα μικρό, τρυφερό παιδάκι..
Και κλαίμε..Δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι άλλο..
Κλαίμε και το ξέρω ότι κλαίνε πολλοί που γράφουν εδώ..
Δεν μπορουν να βοηθήσουν απλά αναρωτιούνται γιατί..
Παναγία μου βοήθησε το κοριτσάκι.. Σε παρακαλούμε όλοι εμείς που το έχουμε αγαπήσει και παρακολουθούμε τον αγώνα του κάθε μέρα...