Sunday, February 24, 2008

Ακτινοβολίες (5), η (δύσκολη) αρχή

Δευτέρα πρωί-πρωί ξεκινάμε την κανονική περίοδο των ακτινοβολιών. Ξημερώματα στην κλινική να βάλουμε φλέβα και μετά στην ακτινοθεραπευτική για την διόρθωση των "σημαδιών", την ολοκλήρωση της μάσκας και την πρώτη θεραπεία.

Όσο κι αν γνωρίζουμε ότι οι ακτινοβολίες είναι η μόνη ελπίδα ιατρικής αντιμετώπισης της νόσου, όσο κι αν ξέρουμε ότι η εστιασμένη θεραπεία είναι πιο ήπια, όσο κι αν έχουμε μπροστά μας ένα παιδί δυνατό που έχει αντέξει πολλά και έχει βγει νικήτρια και με λίγες πληγές, δεν παύουμε να γνωρίζουμε ότι η διαδικασία αυτή έχει επιθετικό χαρακτήρα και επιφέρει συνήθως στον οργανισμό βλάβες, από ήπιες μέχρι πολύ δυσμενείς. Ελπίζουμε να είμαστε στο "ήπιες". 

Προχθές μας είδε και ο νευροχειρουργός ο οποίος, όπως και εμείς, διαπίστωσε ραγδαία βελτίωση της κατάστασης της Λυδίας, και μάλιστα μίλησε για βελτιωμένη συνολική νευρολογική εικόνα σε σχέση με την προεγχειρητική. Άλλη μια ριπή χαρούμενου ανέμου μας χάιδεψε την καρδιά... Τόσο βάσανο, τόση προσευχή, τόσες συζητήσεις, τόσο ψάξιμο, τόσοι άνθρωποι να συμπάσχουν, τόση επιμονή και δύναμη από την μικρή μας πολεμίστρια, έβγαλαν τελικά σε ένα θετικό αποτέλεσμα. Ακόμα κι αν αύριο τα πράγματα έπαιρναν μια άσχημη τροπή, και πάλι θα υποστήριζα ότι κάτι κερδίσαμε από την διαδικασία αυτή. Εκτός των άλλων μπαίνουμε στις ακτινοβολίες σε καλή κατάσταση.

Ξαναγυρνάω στο αύριο: η καρδιά μας είναι σφιγμένη όσο πάει, η Λυδία συνεχίζει να λέει ότι "πριν ήταν άρρωστο το κεφαλάκι μου", αλλά ότι τώρα είναι καλά και να μην την πειράζουμε. Χτες βγάλαμε από το ενυδρείο μας ένα ψαράκι που δεν τα πήγαινε και τόσο καλά (σήμερα είναι στον δρόμο για το πέλαγος...) και η αγωνία της χτύπησε κόκκινο: βλέμμα σκοτεινιασμένο, απαιτούσε να του δώσουμε φάρμακο για να γίνει αμέσως καλά (πράγμα που έγινε φυσικά αμέσως μόλις ρίξαμε το φάρμακο) και τα ερωτήματά της συνεχόμενα για το πώς αρρώστησε το κεφαλάκι του... 

Η απόλυτη πίστη της Λυδίας στην αγάπη και την φροντίδα μας είναι μερικές φορές μαχαίρι στην καρδιά μας. Της είπαμε ότι με την εγχείριση και το νοσοκομείο θα γινόταν καλά και τώρα απαιτεί την εφαρμογή της υπόσχεσής μας. Ένα παιδί στην ηλικία αυτή δεν έχει επαρκή αίσθηση του χρόνου και συνεπώς ούτε υπομονή μπορεί να δείξει ούτε να κατανοήσει την απαιτούμενη διάρκεια της θεραπείας. Όταν λέμε "θα γίνω καλά" χρησιμοποιούμε στιγμιαίο μέλλοντα, άρα αφού βγήκα από το νοσοκομείο και αισθάνομαι περίφημα, πού είναι το πρόβλημά σας και με τρέχετε από δω κι από κει; θα γίνω, έγινα, έχω γίνει καλά, τέρμα τα αστεία, βόλτα και παιδική χαρά, τώρα!

ΟΚ, ξέρω τι θα μου πείτε, αλλά όταν ζεις καθημερινά τον αγώνα αυτόν δίπλα στο παιδί, κάποια στιγμή στα δύσκολα σου τελειώνουν τα επιχειρήματα, τα κόλπα, τα "ξεγελάσματα", τα παραμύθια, τα παραδείγματα... ό,τι μένει είναι να βάλεις στην ματιά σου και την αγκαλιά σου όλη την δύναμη της ψυχής σου, όλο εκείνο το αμέτρητο "σ'αγαπώ" που έχεις μέσα σου... κι έτσι προχωράς κι εκείνη κι εσύ.

39 comments:

neraida4 said...

Σας διαβαζω σχεδον καθημερινα. Ειναι δυσκολα και το ξέρω. Δεν θελω να δωσω ψευτικες ελπίδες αλλα στην δικη μας την περίπτωση οι ακτινοβολίες στο κεφάλι εκαναν δουλειά. Σε μία κυρία σε μια ιδιωτικη κλινικη τις καναμε και εμεις, εδω στην Αθήνα. Υπομονή και γρήγορη ανάρρωση στο κοριτσακι μας.

loukfil said...

Μα... δεν έχουμε και τίποτε άλλο καλέ μου Ναυτίλε, από τη Θεόσδοτη αγάπη μας γι' αυτά τα γλυκἀ αγγελούδια, τα παιδιά μας. Να ξέρεις πως όταν αυτό το αισθάνονται τόοοοσο πολύ γλυκαίνονται, που οποιοδήποτε "διανοητικό" τέχνασμα και υλικό περιτύλιγμα της στοργής μας φαντάζει φτωχό στα μάτια της ψυχής τους...
Ως πολύτεκνος και λάτρης των παιδιών συνοδοιπορώ μαζι σου στο δακρυσμένο, μα φωτεινό κόσμο, όπου μας ξεναγούν τα μάτια της Λυδιας σου και κάθε Λυδίας...

MAD said...

Και το καταλαβαίνει αυτό το "σ'αγαπώ" η μικρή σας. Αυτό το "σ'αγαπώ" είναι φάρμακο από μόνο του Ναυτίλε. Το πιο γλυκό φάρμακο. Καλή δύναμη στη συνέχεια. Να έχετε πίστη και να συνεχίσετε να πολεμάτε με το ίδιο πείσμα. Καλή εβδομάδα

Anonymous said...

εμαθα για την λυδια πριν απο 3 μερες και απο κεινη την στιγμη δεν εχω παψει να προσευχομαι για κεινη και για σας....διαβασα την ιστορια απο την αρχη και ειλικρινα σασ βγαζω το καπελο...αλλα αυτη που αξιζει το μεγαλο μπραβο ειναι η μικρη λυδια...
εχω και εγω εναν γιο 14 μηνων και οταν γεννηθηκε οι γιατροι μου ειπαν οτι υπαρχει το ενδεχομενο να εχει συνδρομο dawn,χρειαστηκε να γινουν εξετασεις και μεχρι να παρω τα απολτολεσματα(που ευτυχως μας ειπαν οτι ειναι υγιεστατος) περασα τις δυσκολοτερες 40 μερες της ζωης μου...τωρα που εμαθα για την λυδια εχω ακριβως το ιδιο συναισθημα...ευχομαι να πανε ολα καλα απο δω και περα καισε μερικα χρονια ολα αυτα να τα θυμαστε σαν ενα κακο ονειρο που παει περασε πια...και νε ξερετα πωσ ολες οι υπογιες στοες οδηγουν σε ενα φωτεινο καλοκαιρι...η σκεψη μου κοντα σας..αλεξανδρα 23

stalamatia said...

Πραγματικά Ναυτίλε μας τελειώνουν τα επιχειρήματα και όλα τα άλλα και μας μένει μόνο η αγάπη σαν όπλο.Υπομονή ,μια μεγάλη αγκαλιά όλο αγάπη και από μένα.Φιλιά σε όλα τα παιδιά και ειδικά στον Γιωργή.

Anonymous said...

Αυτό το αμέτρητο "σ'αγαπώ" που λες, Ναυτίλε, είναι το μόνο που μπορεί να μας βοηθήσει όλους μας να προχωρήσουμε... Όλα τ' άλλα είναι υποκατάστατα, πατερίτσες. Κι αυτό εσύ το έχεις καταλάβει πολύ καλά. Προχώρα λοιπόν, κι η σκέψη των άγνωστων δικτυακών σου φίλων είναι μαζί σου.

Giannis123 said...

Καλή επιτυχία

Η Παναγιά μαζί σας

Tonia said...

Ναυτίλε μου, συνέχισε τα κόλπα και τα τεχνάσματα, κάποιο θα πιάσει τελικά και στη Λυδία μας. Η φάση αυτή των ακτινοβολιών είναι πολύ δύσκολη και έχει διάρκεια, μπορεί όμως να σας φέρει στην οριστική λύση του προβλήματος. Σαν πολυμήχανος Οδυσσέας, μαζί με τη γλυκιά μανούλα (και ίσως τη Λένια;) πάρε μια ακόμα βαθιά ανάσα και συνέχισε με την ίδια υπομονή και επιθετικότητα που είχες ως τώρα :)
Δεν μπορώ να σταματήσω να σας σκεέφτομαι !

Μαμά Ειρήνη said...

..." ό,τι μένει είναι να βάλεις στην ματιά σου και την αγκαλιά σου όλη την δύναμη της ψυχής σου, όλο εκείνο το αμέτρητο "σ'αγαπώ" που έχεις μέσα σου... κι έτσι προχωράς κι εκείνη κι εσύ."

Δεν έχω τίποτα άλλο να πω..

Σας σκέφτομαι.

Maria said...

Καλή επιτυχία, κουράγιο, δύναμη ... τι άλλο να πω; Εύχομαι αυτή η ζεστή αλυσίδα ανθρώπων που σας σκέφτεται συνέχεια, να μπορέσει να ρίξει τη δική της φωτεινή ακτινοβολία στην καρδιά σας, που τόσο το έχει ανάγκη.

Φιλη απο Κυπρο said...

Ναυτιλε μου, απο καιρο σε καιρο, διαβαζουμε για θαυματα, για απιστευτες περιπτωσης ιασης κ.τ.λ. Η πιστη και η αγαπη ειναι η θαυματουργη δυναμη, και εσεις την εχετε και την κατεχετε!
Δεν υπαρχη κανενας απολυτος λογος να μην πανε ολα καλα! Πιστευουμε ολοι οτι η Λυδία θα το ξεπεραση και οτι θα μιλουμε σε λιγα χρονια για ενα θαυμα....Ενα θαυμα αγαπης και ακλονιτης πιστης οτι η Λυδια και ολη η οικογενεια σας θα ειναι καλα και νικητες. Φαινετε καθαρα, τοσο απο τα δικα σου σχολια, οσο και απο τα σχολια ολων εμας που ειμαστε φιλοι σας οτι δεν αφηνουμε να περαση ουτε η παραμικρη σκεψη αποτυχιας. Ουτε η παραμικρη! Ειναι κερδισμενη αυτη η μαχη! Ειναι κερδισμενη.

Anonymous said...

Καλημέρα,
Καλή "αρχή", και ακόμη καλύτερη συνέχεια!!!
Μη στεναχωριέσαι Ναυτίλε, η κούκλα μας είναι δυνατή και πολύ γενναία θα τα ξεπεράσει όλα και θα γίνει καλά.
Τα πονηρά αυτά ματάκια το καλοκαίρι θα κάνουν μπάνιο και θα παίζουν στις παιδικές χαρές σε όλη την περιφέρια.
Φιλιά και οι προσευχές μας είναι μαζί σας.
Χαρούλα

BUTTERFLY said...

Αχ μωρε το μωρο μου! Ε, βεβαια κουραστηκε πια! Ποση υπομονη να κανει κι αυτο το πλασματακι; Κουραγιο ρε παιδια, θα τα καταφερετε! Τι να πω δεν ξερω, μονο να κλαψω μου ερχεται απο τη δυναμη αυτης σας της αγαπης! Μακαρι ολοι οι γονεις να ηταν σαν κι εσας κι ολες οι οικογενειες τοσο δεμενες! Την αγαπη μου και ο,τι μα ο,τι χρειαστειτε...ξερεις.

butterfly said...

Καλή σας μέρα και καλή επιτυχία με τις ακτινοβολίες εύχομαι! Υπέροχα που ακόμη ένας γιατρός βλέπει τη μεγάλη βελτίωση της Λυδίας και που, όπως είπες κι εσύ, θα μπει δυνατή στις ακτινοβολίες.

Τώρα για την ανυπομονησία...Άπόλυτα λογικό, εδώ ενήλικοι και έχουν το ίδιο πρόβλημα. Με όλο το θάρρος, σκέφτομαι μήπως αντί του "θα γίνεις καλά μετά το νοσοκομείο" που της δημιουργεί υψηλές προσδοκίες και μετά νιώθει ότι της βγαίνει καινούριο φασούλι, θα ήταν καλύτερο να λέγατε "θα γίνεις καλύτερα", "ο γιατρός θα μας πει μετά τι θα κάνουμε", ή κάτι τέτοιο. Αισιόδοξο, αλλά χωρίς άμεσο χρονικό ορίζοντα δηλαδή;

Πολλά φιλάκια!

eva said...

ΕΥΧΟΜΑΙ ΟΛΑ ΝΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ ΓΙΑ ΤΟ ΛΥΔΙΑΚΙ. ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΘΕΤΙΚΑ ΚΙ ΟΛΑ ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΘΕΤΙΚΗ ΕΚΒΑΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΜΩΡΟ ΣΑΣ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΕΝΤΕΛΩΣ ΚΑΛΑ. ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΗ ΓΙ'ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΧΕΙ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙ ΑΛΛΩΣΤΕ ΠΟΣΟ ΔΥΝΑΤΗ ΕΙΝΑΙ.

Elena said...

Εχω μια ιδεα που μπορει και να βοηθησει.
Ανοιξε μια ταχυδρομική θυρίδα και πες τη μας (για να μη μας δώσεις τα στοιχεία σας φυσικα!!!). Μπορούμε να στείλουμε στο τιγράκι καρτ ποστάλ από όλα τα όμορφα μέρη που θα την περιμένουν να τα επισκεφτεί το καλοκαιρι (τα σπιτια ολων μας να εισαι σιγουρος οτι ειναι ανοικτα), ζωγραφιές και ευχες από τα δικά μας παιδιά. Ισως ετσι η αναμονη κατα τη διαρκεια της θεραπειας γινει λιγο πιο υποφερτη αφου θα ειναι γεματη σχεδια για το μελλον.

Anonymous said...

ΟΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΝΙΩΘΩ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΛΙΓΟ............
ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΕΡΑΣ ,ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΚΡΙΝΟΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ.
ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΣΑΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΠΕΡΑΣΑΤΕ ΤΟ ΤΕΣΤ ΜΕ ΑΡΙΣΤΑ .
ΕΙΜΑΙ ΠΑΝΤΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΜΕΝΗ ΜΑΖΙ ΣΑΣ...
ΝΤΙΝΑ

Anonymous said...

αυτές ίσως είναι οι μεγαλύτερες δυσκολίες, γιατί την ώρα της κρίσης σφίγγεται κανείς

μόλις πάει να χαλαρώσει έρχεται αυτή η μεγάλη ουρά με τα δύσκολα μικρά της καθημερινότητας

δώστε και στην μαμά και στον μπαμπά λίγον αέρα να έχουν το κουράγιο να τροφοδοτούν και όλα τα άλλα

για εμάς τους απέξω το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ότι είμαστε διαθέσιμοι όποτε το θελήσετε

Στέλλα

maria said...

megale naftile, oti kai na sou pw, elaxisto tha nai.
tipota den tha nai.
To blog mou to paratisa, to krataw mono gia na mpenw kathe mera -ma kathe omws- kai na kanw klik sto link sou... gi afto mou xrisimevei pia.

Ti na sou pw anthrwpe...ti na sou pw.

NA PANE OLA KAT EFXIN. MONO AFTO THELW. NA PANE OOOOOOOLA KALA KAI TO GRIGOROTERO gia to pedi. na mporesei na trexei to kalokeri xipoliti kai na xarei.
Tipota allo re pedia!!
ta filia mou...

Anonymous said...

Στο σημερινό post, μετά από τόσο καιρό που διαβάζω το blog, με πιάσαν τα κλάμματα... Ενώ πιστεύω μέσα μου ότι θα γίνει καλά, στενοχωριέμαι γιαυτά που περνάει όλα αυτά τα χρόνια...Και η Λυδία αλλά και όλα τα παιδάκια που είναι άρρωστα σε αυτήν την τρυφερή ηλικία...Κάθε μέρα φάρμακα, νοσοκομεία, απαγορεύσεις, πόνοι... Πρέπει όλοι να ευαισθητοποιηθούνε σε τέτοιες καταστάσεις! Να βοηθήσουν όλοι να γίνουν έρευνες για φάρμακα! Να χρηματοδοτηθούν κέντρα ερευνών! Δεν έχει σημασία που οι ίδιοι και τα παιδιά τους είναι υγιείς!
Κάθε μέρα ακούς καινούρια περίπτωση με καρκίνο! Συμπάσχω πολύ με τα παιδάκια και τους γονείς τους, με τους νέους ανθρώπους που είναι άρρωστοι και το παλεύουν! Μακάρι η επιστήμη να κάνει το θαύμα της να βρεθεί αποτελεσματική θεραπεία...

Αντωνία

Καταδικασμένη Κοιμομένη said...

καλημερα αγπημενε.
ολα πηγενουν καλα!
ψες προσυεχηθηκα και ενοιωσα ανταποκριση αγαπημενε.
ολα θα πανε καλα θα δεισ!
και εσυ ο ιδιος το πιστευεις!!!
Ν α δωσεις φιλια στο γιωργη ε??
και στη Λυδια και στην Μανουλα!
Νεραιδα Του Σκοτους.

Fotini said...

Ναυτίλε, η Λυδιούλα θα γίνει καλά.
Δεν "μασάει" το τιγράκι :)

μια μαμα said...

Όλα θα πάνε καλά!! Τόση αγάπη, δεν μπορεί, θα κάνει το θαύμα της!

Stelios said...

όλα έχουν πάρει τον δρόμο τους...
η ριπή χαρούμενου ανέμου σύντομα θα γίνει τυφώνας χαράς...
η συνεχής βελτίωση της Λυδίας το αποδεικνύει περίτρανα...
όλα θα πάνε καλά και με τις ακτινοβολίες να είστε σίγουροι...
αγωνιστικούς χαιρετισμούς από την συμπρωτεύουσα ο πόλεμος φτάνει στο τέλος του...

Δενδρογαλή said...

Σας σκέφτομαι συνεχώς βρε παιδιά, χωρίς να σας ξέρω καν...

Η Λυδία θα τα πάει πολύ καλά, έτσι νιώθω μέσα μου. Θα σας αποζημιώσει για το κουράγιο που κάνετε και το σθένος, με το οποίο αντιμετωπίζετε την πιο δύσκολη στιγμή για ένα γονιό, την αρρώστια του παιδιού του. Η Λυδία είναι πολύ τυχερή που σας έχει γονείς.

Όλα να πάνε καλά εύχομαι μέσα από την καρδιά μου. Καλή δύναμη σε όλους σας!

Ιφιγένεια said...

Ειναι ήδη Δευτέρα μεσημέρι ... Ελπίζω όλα να έχουν πάει καλά !
Καλή δύναμη , καλή συνέχεια και πολύ κουράγιο σε όλη την οικογένεια !! Τα γλυκότερα φιλια στην μικρή γλυκιά πριγκίπισσα !!!

Anonymous said...

ANTE ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΗ Η ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΛΙΓΟΤΕΡΕΣ ΔΥΝΑΤΕΣ
ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ.ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΥ ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ!
ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΑΓΩΝΙΑ ΠΩΣ
ΠΗΓΕ Η ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ .
ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΦΙΛΟΙ
ΠΟΥ ΓΡΑΦΟΥΝ ΕΔΩ ΠΙΣΤΕΥΩ ΑΓΩΝΙΟΥΝ
ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ .
ΝΑ ΜΑΣ ΤΗΝ ΦΙΛΗΣΕΙΣ

ΜΑΜΑ ΜΑΡΙΝΑ

Anonymous said...

καλη επιτυχια στις ακτινοβολιες!
ευχιμαι ολα κατ ευχην....
τι να κανει και το λυδιακι?
αντιδρα! φυσικο και αναμενομενο!
εχετε την αγαπη μας ολοι!

κυριακη 26

marilia said...

...

Φιλάκι τόοοοοοσο!

Μαρία said...

Σας διαβάζω και απαντώ από... το αεροδρόμιο! Δεν είχα πρόσβαση ίντερνετ για λίγες μέρες και η πρώτη δουλειά τώρα που τον ανοίγω είναι η Λυδία... ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ σήμερα Ναυτίλε, μια μεγάλη αγκαλιά πολλή αγάπη στο Λυδιάκι που είναι σίγουρο οτι, για μια ακόμα φορά, θα βγει νικήτρια από όλα τούτα... έστω και με ταλαιπωρίες, και με πόνους, και με όλα αυτά τα αφόρητα που σε κάνουν να πονάς και να θυμώνεις.
Εύχομαι ολόκαρδα το επόμενο post σου μόνο καλά νέα να έχει! Μαρία-Κρήτη

TZOUTZOUKA said...

Πόσο θαυμάζω την δύναμη της ψυχη σας(και ειδικα της Λυδίας) και τον αγωνα σας. Μεσα απο τα βαθη της καρδιας μου ευχομαι το αυριο που ξημερωνει να φερει στην Λυδια μας αυτο που της στερησε ολα αυτα τα χρονια, ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΤΗΣ. Η σκεψη μου και η προσευχες μου θα σας συντροφευουν. Καλη δυναμη

ellii said...

με εκανες πολυ πολυ χαρουμενη με τα καλα σου νεα.....ε φυσικο ειναι η πριγκιπεσσα να μην θελει να την πασπατευουν....αλλα οπως ειπες ...περα απο τις δικαιολογιες...υπαρχει η αγκαλια..
ελπιδα απο πειραια

Anonymous said...

Καλή βδομάδα εύχομαι ολόψυχα.
Συγκινήθηκα πολύ σήμερα που διάβασα όσα γράφεις....τα συναισθήματα ξεχειλίζουν, δεν μπορώ να συγκρατηθώ. Σας θαυμάζω όλους σας, είστε τόσο δυνατοί, τόσο οι μεγάλοι όσο και η γλυκειά Λυδία. Εύχομαι οι ακτινοβολίες να έχουν τις λιγότερες παρενέργειες και την μέγιστη ωφέλεια. Σήμερα θυμήθηκα έντονα την γιαγιά μου που έλεγε ότι η ζωή είναι ένα μεγάλο ταξίδι με πολλές εναλλαγές, με φουρτούνες αλλά και ήσυχα λιμάνια και ότι εμείς πρέπει να προσπαθούμε να το περνάμε όσο καλύτερα μπορούμε.....Εύχομαι οι φουρτούνες αυτές που περνάτε να είναι οι τελευταίες και μετά όλα να είναι ήρεμα και γαλήνια. Κουράγιο
Όλγα

στους δυο ηρωες γονείς: said...

Χαίρομαι πραγματικά πολύ για όσα γράφεις για τη βελτίωση της Λυδίας! Δόξα σοι ο Θεός, όλα είναι καλύτερα!
Εύχομαι ο Θεός να σας δίνει δύναμη!... Πραγματικά, η αγάπη σας είναι ότι καλύτερο για τη Λυδία. Μπορεί να μη μένει τίποτε για να ευχαριστήσετε ή να ξεγελάσετε τη Λυδία... αλλά η αγάπη δε τελειώνει ποτέ όταν υπάρχει!
Εύχομαι και προσεύχομαι για ότι καλύτερο!...
Ο Θεός και η Παναγιά μαζί σας!!!...

Sanny said...

Like the angel you are you laugh
creating a lightness in my chest
Your eyes they penetrate me
(your answer's always maybe)
that's when I got up and left.

(Γραμμένο για μια μικρή όταν ο μπαμπάς της έφευγε για περιοδείες)
Αφιερωμένο ειδικά στο μωρό σας!
Hang in there!

Anonymous said...

ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΝΑΥΤΙΛΕ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΩΝΙΑ
ΠΩΣ ΠΗΓΕ .ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ ΝΑ ΠΗΓΕ ΚΑΛΑ
ΣΑΣ ΑΓΑΠΑΜΕ
ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΜΕ ΑΓΩΝΙΑ.
(ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΑΝ ΜΕ ΡΩΤΟΥΣΕΣ ΖΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΘΑ ΤΕΛΕΙΩΣΟΥΝ ΟΙ
ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΘΑ ΔΕΙΞΟΥΝ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΔΥΝΑΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ)

ΝΑ ΜΑΣ ΤΗΝ ΦΙΛΗΣΕΙΣ

ΜΑΜΑ ΜΑΡΙΝΑ

Equilibrium said...

Αναμένουμε νεότερα αν και νιώθουμε ότι με τη δικιά σας αγάπη και την καθοδήγηση των ιατρών όλα θα πάνε καλά. :)

Anonymous said...

Ναυτίλε καλησπέρα,μακάρι και άλλα παιδιά και άλλοι άνθρωποι να είχαν αυτή την αγάπη που εισπράττει η Λυδία μας,από εσάς και λίγη από εμάς...χαχαΗ αγάπη κάνει θαυματα και πιστεύω πως σε λίγο καιρό θα λέμε πως έγινε άλλο ένα θαύμα με την βοηθεια του Θεού...Όλα θα πάνε καλά το νιώθω και το ζητώ με όλη μου την ψυχή...Μακάρι να πήγαν καλά τα πράγματα με την ακτινοβολία
και να έχει τις λιγότερες παρανέργειες το κοριτσάκι μας...
άλλα όπως ειπε κάποιος πιο πάνω με το μεγαλύτερο ώφελος...Να προσέχετε
και θα προσευχόμαστε όλοι μας να πάνε όλα καλά.Ο Θεός μαζί σας και σας στέλνω μια μεγάλη αγκαλιά για να σας χωράει όλους.Φιλιά σε όλους.
ΧΑΡΑ

Anonymous said...

Μ’έχει συγκινήσει η περιπέτειά σας, αλλά πιο πολύ μ’έχει συγκινήσει η δύναμή σας. Σας αξίζουν πολλά μπράβο. Είμαι βέβαιη ότι θα βγείτε νικητές. Είμαστε όλοι δίπλα σας.