Monday, February 04, 2008

σε σας χαμογελώ!

26 μέρες συμπληρώνονται σήμερα από την εισαγωγή της Λυδίας για την επέμβαση δεύτερης αφαίρεσης όγκου. Η Λυδία, όπως μπορείτε να δείτε και στην φωτογραφία αντιμετωπίζει και πάλι τα όσα συμβαίνουν με τη γνωστή αμείωτη αισιοδοξία και γενναιότητα. Μόνο τις στιγμές που πονάει ή την πασπατεύουν οι γιατροί, αντιδρά και στεναχωριέται.



Στιγμιότυπο: μπαίνει ένας από τους νευροχειρουργούς, ρωτάει πώς πάει η Λυδία, γυρνάει έπειτα στην Λυδία και την ρωτάει: "Λυδία, πώς σε λένε;" Ουδεμία απάντηση (το ρητό για το ποιος είναι μωρότερος το ξέρετε μάλλον...). Η γιαγιά που παραβρίσκεται προσπαθεί να σώσει τον γιατρό και την κατάσταση: πώς είναι το άλλο σου όνομα Λυδία; [λέει το επίθετό της!]. Ο γιατρός κάνει 1-2 ερωτήσεις ακόμα στην Λυδία, δεν παίρνει φυσικά καμιά απάντηση και αναχωρεί ευχαριστημένος από την Λυδία και την επιτυχή επίσκεψη. Φτάνει μέχρι την πόρτα, η Λυδία τον κοιτάει και λέει: "μπλα-μπλα-μπλα-μπλα....". Η αδελφή της την είχε μάθει να το κάνει αυτό όταν κάποιος την σκοτίζει με χαζές κουβέντες και ερωτήσεις. Και φυσικά το κορίτσι το χρησιμοποιεί στις πλέον κατάλληλες περιπτώσεις. 

Όπως καταλαβαίνετε,  έχει πλέον ανακτήσει σχεδόν πλήρως τα χαρακτηριστικά της συμπεριφοράς της και ελπίζουμε, όταν με το καλό ξεκουμπιστούμε από το νοσοκομείο, το "σχεδόν" να φύγει. Στα κινητικά το παλεύουμε και πάμε κάθε μέρα και λίγο καλύτερα. Μήπως βγούμε περπατώντας από την κλινική; Θα δούμε...

Μια παρατήρηση για κάτι που γράφτηκε στα σχόλια: υπάρχει το παρόν, υπάρχει και το μέλλον. Το παρόν το παλεύουμε γιατί είναι το μόνο που έχουμε στα χέρια μας. Το μέλλον ξέρουμε ότι μπορεί (μάλλον, είναι πολύ πιθανόν) να φέρει πράγματα που θα διαψεύσουν τις ελπίδες μας. 

Δεν είναι εύκολο να περιγράψει κανείς την κίνηση της καρδιάς, του μυαλού και της ψυχής μας από το παρόν στο μέλλον και πάλι πίσω και πάλι από την αρχή, κάθε λεπτό πάλι από την αρχή. Ίσως να είναι λίγο σαν τα κύματα στην θάλασσα, μόνο που τώρα είμαστε δεμένοι στον βράχο και κάθε επίθεση και απόσυρση του κύματος  αντιστοιχεί σε μια διπλή οδύνη. Αυτή η εναλλαγή είναι η "κανονικότητα" της ζωής μας τα τελευταία χρόνια, είναι μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις μας σε αυτή τη μάχη. Διαβάστε την ανάρτηση αυτή από την αρχή και θα καταλάβετε πού βρίσκουμε (όταν βρίσκουμε) την δύναμη να "σηκώνουμε το γάντι". 

Όσο για τα άλλα δύο πιτσιρίκια...επιφυλάσσομαι για ξεχωριστό αφιέρωμα...

83 comments:

Anonymous said...

einai kai poniroula h ludia mas! e aman mas zalise autos o giatros...olo xazes erotiseis einai!kala ekane kai eipe mpla mpla mpla to ludiaki mas! exete mia apithanh koroula nautile...auto to moutraki kathe mera mas kanei akoma pio polu na pisteuoume pos aksizei na polemame s' auth th zwh!mpravo sou ludioula!mpravo kai se sas!ola tha pane kala!

Ta filia mou kai thn agaph olwn mas :)

Johnny13 said...

Τι έξυπνο πλασματάκι είναι αυτό.Δε θα βγείτε από την κλινική περπατητή, με γκάζια τρέχοντας θα βγει η μικρή τόσο γρήγορα που αναρρώνει!

efi said...

Το μωρό μου! Είναι τέλεια. είναι απίστευτη, είναι μαχητής και γι'αυτό και θα βγει νικήτρια στο τέλος! Θα νικήσει η κουκλίτσα μου και θα βγει από εκεί μέσα τρέχοντας, κατευθείαν για τις κούνιες! Όλα θα πάνε καλά, το νιώθω! Αλήθεια το νιώθω! Ταλαιπωρήστε τώρα, όλοι οικογενειακώς, αλλά θα τα καταφέρετε και θα βγείτε πολύ δυνατοί από αυτήν την περιπέτεια! Και εσύ προσωπικά ναύτιλε θα την χρειαστείς την δύναμη, γιατί έχεις να ρίξεις πολύ τρέξιμο πίσω από την κουκλάρα σας! Σας στέλνω τα φιλιά μου, την αγάπη μου, τις ευχές μου και όλη την θετική μου ενέργεια! Σε όλη την υπέροχη οικογένεια!

Anonymous said...

Μόλις μου έφτιαξε όλη η εβδομάδα με αυτό το προσωπάκι.

Μαριλενα said...

Χαμογελαω στην οθόνη τις τελευταίες μέρες, οσάκις βλεπω το προσωπάκι του μωρού μας.
και περπατώντας να βγείτε και αγκαλίτσα, με τη βοήθεια του Θεού, θα πάει Καλά :)

Anonymous said...

Μπορεί να αξίζει και σε μας ένα "μπλα-μπλα-μπλα-μπλα" αλλά ας μας συχωρέσετε. Και περπατώντας να φύγετε και σύντομα να βρεθείτε για πολλές πολλές μεγάλες αιωρήσεις κούνιες στις παιδικές χαρές. Δε θα φιλοσοφήσω για το χρόνο και την υποκειμενικότητά/αντικειμενικότητά του. Χρήσιμο σε άλλες στιγμές και καταστάσεις. Θα ομολογήσω αυτό που που έμαθε ό δασκαλός μου: Να αγαπάς, να πιστεύεις, να παλεύεις για να νικάς. Και εσείς νικάτε. Μπράβο σας

Γιάννης

MonachusX2 said...

Είσαστε απίστευτοι άνθρωποι. Δεν γνωρίζω πολλούς -ανάμεσα τους κι εγώ- που θα μπορούσαν να αντιμετωπίζουν μια τόσο δύσκολη κατάσταση με τέτοιο τρόπο. Με κάνετε και ντρέπομαι που ασχολούμαι με ασήμαντα και ασημαντότητες. Σας ευχαριστώ για τα μαθήματα που δίνετε. Νάστε πάντα καλά και χαίρεστε μέχρι τα βαθειά γεράματα και τα τρία υπέροχα παιδιά σας.

Anonymous said...

οχι θα τον αφηνε το γιατρο.... τι νομιζες........μπραβο στη βασιλισσα Λυδια λοιπόν που αποστωμόνει τους γιατρους κατα τετοιον τροπο... πωπω βρε ναυτιλε σκεψου τι θα κανει στα μελλοντικα φλερτ..... ω ρε μανα μου χυλοπιτες που θα φανε οι αντρες απο την νεαρά.......

καλη εβδομαδα.... και φυσικά ΔΥΝΑΜΗ!!!!!!! τελικά μην βγήκε η Ντορα μας γουρλιδικη?????????

σας φιλω
Κελλυ

joanna said...

Με αυτά τα νέα και αυτή τη φατσούλα,δεν θα μπορούσε νάχει καλύτερο ξεκίνημα η βδομάδα!Δώστε πολλά φιλάκια και στα τρία ζουζουνόπαιδα!

Τονια said...

Είναι λίγος καιρός που παρακαλουθώ το site αλλά αυτό που έχω να πω είναι ότι η Λυδία έχει γίνει η ηρωίδα μου !!!
Μου δίνει κι εμένα δύναμη.
Τα φιλιά μου σε όλυς σας !!

Anonymous said...

Καλημέρα όλη μέρα!!!!!!!!!!!
Εμένα πάντως θα είναι καλή με τέτοιο χαμόγελο που είδα πρωϊ πρωϊ.
Ό,τι καλύτερο για την συνέχεια σε όλους σας.
Υ.Γ. Μήπως να της πάρετε πατίνια για να βγεί πιο γρήγορα? χιχιχιχι

Ιφιγένεια said...

Καλημέρα και καλή εβδομάδα !!! Εγω περιμένω να δω φωτογραφία πάντως από ολη την οικογένεια μαζί !!
Τα πιο γλυκά φιλιά μου στο Λυδιάκι και στα αδερφάκια της !!!

giannis a said...

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΣΟΥ ΜΙΚΡΗ ΜΟΥ....

MATINA said...

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΛΥΔΙΑΚΙ ΚΑΙ ΛΟΙΠΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ.
ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΦΩΤΕΙΝΗ.ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΝΑ ΒΛΕΠΩ ΤΕΤΟΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΜΕ ΠΟΝΗΡΕΣ ΦΑΤΣΟΥΛΕΣ ΓΕΜΑΤΕΣ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΚΑΙ ΝΟΗΜΑ.ΛΥΔΙΑ ΑΚΟΜΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΥΠΟΚΛΙΝΟΜΑΙ ΣΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΚΑΛΑ.ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟ ΝΑΥΤΙΛΕ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΙΣ ΑΛΛΕΣ ΔΥΟ ΦΑΤΣΟΥΛΕΣ.Η ΣΚΕΨΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΕΥΧΕΣ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΜΑΖΙ ΣΑΣ!!!

Nena said...

Καλα ε, μ έπιασαν τα γέλια και καθώς μ ακουσε ο αντρας μου απο άλλο δωμάτιο ήρθε και του το διάβασα. Χαμογελάγαμε σαν... γιατροί στην οθόνη.
Λύδια, πολλά φιλιά μωρό μου, πάντα τέτοια. Βούλωσέ τους όλους.

Λυδία said...

Επικύνδινο μυαλό η Λυδία μας. Φαίνεται στο βλέμμα της.
Ευχαριστώ πολύ που βρίσκεις χρόνο να μοιραστείς τις χαρούμενες ειδήσεις μαζί μας. Ανυπομονούσα αλλά από σεβασμό στον αγώνα που δίνετε καθημερινά, περίμενα υπομονετικά την σημερινή ανάρτηση.
Την αγάπη μου σε όλη την υπέροχη οικογένεια σου.

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ said...

Aυτό το χαμόγελα δίνει πολλές ελπίδες, υποσχέσεις και αισιοδοξία...
Είμαι σίγουρη πως θα βγείτε περπατώντας!!!!!
ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ!!!

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιες

Fotini said...

Ναυτίλε, κι εγώ όπως η efi, αισθάνομαι για κάποιο λόγο ότι όλα θα πάνε καλά.
Συνεχίστε να παλεύετε και μη φοβάσαι.
Η Λυδία είναι τιγράκι :)

Anonymous said...

Makari na eixa ena magiko rabdaki na ekana ola ta paidakia tou kosmou kala...kai th Lydia mas...
Kouragio mikroula...

euaggelia said...

Kαλημέρα και καλή εβδομάδα!
Χαίρομαι πάρα πολύ για την εξέλιξη της Λυδιούλας. Όσο για το "ενδιαφέρον" του γιατρού κατά την διάρκεια της επισκέψεώς του, τί να πω! Είναι τυχερός που η Λυδία κράτησε το επίπεδό της. Ο Χριστόφορος θα απαντούσε λιγότερο "εκλεπτυσμένα".
Φιλάκια πολλά στην Λυδιούλα.

ΠΕΤΡΟΥΛΑ said...

"If Winter comes, can Spring be far behind?"

By P.B. Shelley "Ode to the West Wind"

Keep up the good work guys!
Well done Lydia!

philos said...

Την καλημέρα μου σε όλους!
Και εύχομαι γρήγορη επάνοδο!

ράγες said...

Αχ τι χαμόγελο είναι αυτό και τι βοτσαλένια μάτια; Εκτός βέβαια από κούκλα είναι και έξυπνη! Ε καλά του είπε του γιατρού που τη ζάλισε! Να δεις που όταν θα πάτε σπίτι θα είναι ακόμα πιο ευδιάθετη!
Περπατώντας; Μάλλον τρέχοντας θα βγείτε! Το βλέπω εγώ στα υπέροχα μάτια της: εκτός από αθωότητα έχουν κάτι το πονηρόσκανδαλιάρικο, δίνουν υποσχέσεις για πολλές τρέλες μόλις επιστρέψετε σπίτι!
Άντε σήμερα μας φτιάξατε το κέφι!!! Πω πω χαμόγελο...

Anonymous said...

Kalimera kai kalh evdomada se olh thn oikogenoia twn polemistwn tou fwtos..
sas eyxaristw,olh thn oikogeneia ...
Oso gia thn tromerh fatsoula sthn fwtografia ..ti na pw ..apla teleia fatsa!!!
Erxontai ta kalutera.

Anonymous said...

Καλή μέρα...

Βίκυ

Anonymous said...

καλημερα...ολα θα πανε καλα

harmonica said...

"Μπλα, μπλα, μπλα, μπλα, γιατρος...μπλα, μπλα, μπλα, μπλα, βλάκας" έπρεπε να πει η Λυδιούλα σας ;) Σωστή τη βρίσκω, και με αμείωτη την αίσθηση του χιούμορ. Με την αγάπη που παίρνει κάθε μέρα από εσάς και τα αδέρφια της βρίσκει τον τρόπο να αντεπεξέρχεται κάθε δυσκολία που συναντά. Κι έτσι θα συνεχίζει να το κάνει.

Περιμένουμε κι άλλες φωτο Ναυτίλε, και κυρίως αυτές που θα βγαίνει τρέχοντας από το νοσοκομείο!

Φιλάκια στα μαγουλάκια της!!!

Anonymous said...

Καλή εβδομάδα,Ναυτίλε μου,εμάς πάντως θα είναι,μας έφτιαξες με την φωτό της Λυδίας μας!!!ότι είναι κούκλα το έχουμε πεί,ότι είναι τιγράκι το έχουμε διαπιστώσει
τόση πονηρια και σκανταλιά στα μάτια της δεν έχω ματαδεί...Απα πα
πα...σε λυπάμαι έχεις πολύ τρεξιμο
από πίσω της να κάνεις,άσε και τα αγοράκια που θα τα σέρνει από την μύτη...χαχαχα!!!Ετσι το θέλω το κορίτσι μου ζωηρό και δυνατό.
Τιγράκι μου το ξέρω ή μάλλον το νιώθω πως τον φάγαμε τον εχθρό...
Ξέρω πως όταν πάς και στο σπίτι
πετώντας θα πάς για να παίξεις με τα αδερφάκια σου και να πάς στις κούνιες.Κάθε μέρα και καλύτερα θα είσαι,είμαι περήφανη για σένα,για όλα όσα έχεις περάσει και έχεις αντέξει...Χαμογελώ κι εγώ μαζί σου
και αφήνουμε τις άσχημες αναμνήσεις
πίσω...Ο Θεός μαζί σου και συνέχισε
τα πάς πολύ καλά.Πανέξυπνο μου κοριτσάκι τρέλανε τους όλους με τις τσαχπινιές σου...Σας στέλνω την αγάπη μου,και τα φιλιά μου και στους πέντε,η σκέψη μου είναι μαζί σας!!!Ευχαριστώ,Ναυτίλε που μας ενημερώνεις μέσα σε όλο το τρέξιμο που έχεις,έχεις κι εμάς...
ΧΑΡΑ.

osia said...

Λυδιάκι μου όμορφο!!!
Σχετικά με όσα έγραψες στο τέλος, Ναυτίλε, έχω μόνο να πω το εξής. Όλη μας η ζωή είναι ένας αγώνας, ένα όνειρο, στόχοι κλπ σε όλους τους τομείς. Για όλα αυτά προσπαθούμε καθημερινά άσχετα από το ποιό θα είναι το αποτέλεσμα, άσχετα αν επί της ουσίας αξίζουν ή όχι. Είναι δυνατόν να μην αγωνίζεσαι και να μην ελπίζεις όταν πρόκειται για την ίδια τη ζωή; Το μουτράκι αυτό τα λέει Ο-Λ-Α. Τα φιλιά μου και την αγάπη μου.

Anonymous said...

Μεγάλη Λυδία, μας δίπλωσες όλους σε μια κόλλα χαρτί, με τις γνώσεις μας, τα προγνωστικά μας, τους φόβους μας και τις αναλύσεις μας. Σε μια κόλλα χαρτί.

Περιμένουμε το αφιέρωμα και στα άλλα δύο πιτσιρίκια.

Το αφιέρωμα για τους γονείς ποιος το γράφει?

Στέλλα

moukelis said...

Εμ κι αυτός ο γιατρός πια,εδώ ολόκληρο εχθρό κατατροπώσαμε,σ'αυτόν θα κολλούσαμε;Την επ΄΄ομενη φορά πειτε του να της βρει ένα ζευγάρι πατίνια για να βγει από την κλινική...και να αφήσει τις χαζές ερωτήσεις...
Αφιέρωμα στα δύο μικρά θέλουμε,και ένα ακόμα με όλη την οικογένεια,ειδικά τη μανούλα,έχουμε μέρες να ακούσουμε νέα της!
Καλή εβδομάδα σε όλους τους Ναυτιλομένους!

Μαρία said...

Πω πω ένα τιγράκι!!! :D Πάντα έτσι χαμογελαστό να είναι. Υπομονή παιδιά, θα βγείτε σύντομα από κει.
Φιλιά και καλή εβδομάδα!

Tonia said...

Δεν τα είπα όλα πριν. Για αυτό συμπληρώνω. Πρώτον: Στον πόλεμο κοιτάμε μόνο την νίκη και προετοιμαζόμαστε μόνο γι αυτήν. Δεν κοιτάμε πώς θα χάσουμε. Κοιτάμε πώς θα κερδίσουμε. Αλλιώς γινόμαστε ηττοπαθείς και μεμψίμοιροι (πράγμα που προφανώς Ναυτίλε δεν γνωρίζεις ούτε εσύ ούτε η Λυδία ούτε και οι υπόλοιποι της οικογένειας). Δεύτερον, υπάρχουν μερικά πράγματα στη ζωή για τα οποία δεν είναι δυνατόν να προετοιμαστούμε γιατί απλά είμαστε άνθρωποι.
Αυτά πιστεύω και μένω άφωνη στη γεναιότητα της πάντα ηρωίδας μου Λυδίας και των άξιων συμπολεμιστών της, γονείς και αδερφάκια.
Σας φιλώ και σας κρατώ το χέρι

Anonymous said...

Η ΠΟΝΗΡΟΥΛΑ ΣΟΥ ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΤΡΕΛΑΝΕΙ
ΝΑΥΤΙΛΕ ΜΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕΛΛΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΕΙΝΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΟΥ !
Ως ΤΩΡΑ ΕΧΕΙ ΔΙΑΨΕΥΣΕΙ ΚΑΘΕ ΠΡΟΓΝΩΣΗ,ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ ΚΑΙ ΤΩΡΑ?
ΝΑ ΜΑΣ ΤΗΝ ΦΙΛΗΣΕΙΣ
ΜΑΜΑ ΜΑΡΙΝΑ

Μαμά Ειρήνη said...

Εγώ αυτό που βλέπω είναι μια ΚΟΠΕΛΑΡΑ που είναι πολύ γενναία και παρόλες τις αντιξοότητες που αντιμετωπίζει, μας χαμογελά! Εγώ λοιπόν κρατώ το παρόν και όσο για το μέλλον... κανείς μας δε γνωρίζει ποιος από εμάς θα είναι εδώ αύριο.

Και αν πάμε και στο παρελθόν, τότε θα θυμηθούμε ότι δεν περιμέναμε ότι το τωρινό παρόν θα ήταν τόσο χαμογελαστό!

Τόνια, και εγώ μαζί σου, οι Ολυμπιονίκες δεν προετοιμάζονται για ήττα, αλλά μόνο για την νίκη, και μάλιστα για την Πρώτη Νίκη.

Πείτε στη Λυδία ότι είναι πολύ Μάγκας και με τρελαίνει που διατηρεί τέτοια σπιρτάδα αλλά και χιούμορ, όντας έγκλειστη στο νοσοκομείο.

Τα σέβη μου σε εσάς, γονείς και αδέλφια, U R the BEST..

Είμαι πάντα μαζί σας!

Anonymous said...

Ευχαριστούμε για το χαμόγελο!!
Είναι αλήθεια αξιολάτρευτη η γλυκιά Λυδία.Μετά από τόση ταλαιπωρία, το χρυσό μου χαμογελάει και είναι τόσο όμορφη. Σιδερένια, γρήγορα να πάτε σπίτι και όλα αυτά να είναι πια παρελθόν.
Τα φιλιά μου
Όλγα

ellii said...

αν και η μερα μου δεν πηγε καλα....τωρα μου την αλλαξατε ....αυτο το χαρουμενο μουτρακι....που λεει μπλα μπλα...μπλα....χε χε....ειναι οτι πιο θετικο...οτι πιο χαρουμενο μπορουσα να δω...σημερα....μετα απο μια κατσαδα στην δουλεια αναρωτιομουν αν μπορει να με βρει κατι χειροτερο....κ σκεφτηκα εσας κ ντραπηκα...
κουραγιο ναυτιλε....κ μην σκεφτεσαι το μελλον..σκεψου το παρον...ζησε το ...κ παλεψε για ενα καλυτερο αυριο....

την ειλικρινη μου αγαπη....κ τα φιλια μου σε ολους σας....μα το πιο μεγαλο..στο μωρο μας....(γιατι ειναι κ δικο μας πλεον...)

ελπιδα

melissoula said...

Κάθε φορά και καλύτερες φωτογραφίες. Ακόμα πιο λαμπερά τα ματάκια και πιο σίγουρο χαμόγελο!! Ναι, περπατώντας θα βγείτε αλλά σας το κρατάει για έκπληξη. Φιλιά πολλά στην κούκλα

a_liki said...

Μπράβο Λυδία! Κι εγώ δεν τους αντέχω τους γιατρούς(τους χρειαζόμαστε βέβαια αλλά αυτό είναι άλλο θέμα)!Το σφιγμό πάνε να μου πάρουν και μόνο που θα δω λευκή ρόμπα ανεβαίνουν 120 οι σφιγμοί!!! Είσαι μια γλύκα όταν χαμογελάς! Υπομονή κάνε και οι κούνιες σε περιμένουν!!!μπαμπά και μαμά της Λυδίας πραγματικά σας θαυμάζω.

Μαρία-Κρήτη said...

Μπράβο το κορίτσι! πόσο περήφανους πρέπει να σας κάνει Ναυτίλε.. Δυνατή, με όλα τα κουράγια της παρόντα.. Όσο για το χαζογιατρό, αφού μας κάνει και γελάμε μωρέ Λυδιάκι τον συγχωρούμε. Και τι γέλιο θα κάνουμε τη μέρα που θα γυρίσουμε σπίτι, ε; Φτάνει το μπλα-μπλα, πολλά φιλιά και την αγάπη μου, η φίλη σου η Μαρία.

tdjm said...

Xαίρομαι μέσα από την ψυχή μου.
Ευελπιστούμε και ευχόμαστε.
Ολα να τελειώσουν εδώ...
Ακόμα κι αν δεν τελειώσουν όμως...
εδώ θα είμαστε όλοι ...να ενώσουμε την ψυχή και την φωνή μας.

Μπράβο κορίτσι μου...
Μπράβο για το παράδειγμα που μας δίνεις...
Μπράβο που καθημερινά μας βάζεις τα γιαλιά...

DaDi said...

Είμαι σίγουρος Λυδία, πως αν έβλεπε η κόρη μου η Κατερίνα (19μ) αυτό το χαμόγελο, θα ερχόταν και θα σου έδινε ένα σαλιάρικο φιλί "μα!" στο μαγουλάκι σου!

ellinida said...

Ειιιι τι χαμόγελα είναι αυτά!!!:))))))))))
Να τις φοράτε κόκκινα κόκκινα κόκκινα! Μην σκέφτεσαι το μέλλον γιατί θα χάσεις αυτές τις στιγμές.
Εξάλλου η Λυδία είναι ένα μαγικό πλασματάκι, μπορεί να σας εκπλήξει.

Anonymous said...

Είστε υπέροχοι γονείς και κατά συνέπεια έχετε καταληκτικά παιδιά. Σας θαυμάζω, όπως θαυμάζω και το τιγράκη σας ... λαμπερό, γλυκό, δυνατό! Σας στέλνω μια ζεστή διαδικτυακή αγκαλιά αφού δύσκολα θα μπορέσω να σας δώσω μια κανονική! Κι αν καμιά φορά κάποιοι έχουν διάθεση για μπλα-μπλα-μπλα, ακολούθησε την τακτική της κόρης σου...

Anonymous said...

ΓΙ ΑΥΤΟΝ ΤΟ ΓΙΑΤΡΟ Η ΛΥΔΙΑ ΘΑ ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΠΑΙΔΑΚΙ ΣΤΟΥΣ ΘΑΛΑΜΟΥΣ ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΛΥΔΙΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΑΣ.
ΤΟ ΠΙΟ ΤΣΑΜΠΟΥΚΑΛΕΜΕΝΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ! ΔΥΝΑΜΙΚΟ ΚΑΙ ΠΛΑΚΑΤΖΙΔΙΚΟ!

Equilibrium said...

Ζούμε το παρόν ώστε το μέλλον να'ναι πιο φωτεινό με τα σπινθηροβόλα της ματάκια και το χαμόγελο στα χείλη! Πολύ χαρήκαμε όλοι εδώ στο Πήλιο. Φιλιά σε όλη την οικογένεια!

Anonymous said...

Καλησπέρα στο μπαμπά Ναυτίλο και καλό κουράγιο σε όλη την οικογένεια. Η Λύδία έχει τρομερή μούριτσα και πανέξυπνα ματάκια. Όλα να πάνε καλά και να βγείτε soonest τρέχοντας. Φιλάκια Πολλά

Anonymous said...

πω,πω,πω,μουτράκιιιιι!καλέ τι περπατώντας;Τρέχοντας θα φύγετε! όσο για τους φλύαρους..φυλαχτείτε:το τιγράκι είναι εδώ!Σας σκεφτόμαστε,φιλιά στη ΜΑΝΑ της!

Χρύσα

stalamatia said...

Ναυτίλε μας το ωραιότερο μπλα μπλα που έχει ειπωθεί ποτέ. Φαντάζομαι όλοι θα έχουν απλώσει το χέρι στην οθόνη για να χαϊδέψουν το μαγουλάκι της Λυδίας μας.Πολύ χαρά μας έδωσες.

Dory said...

Καρδιά μου εσύ!! Γλυκό μου κοριτσάκι, έτσι να μας χαμογελάς πάντα! Όλα θα πάνε καλά :)

Αγκαλιές και φιλιά!

lemon said...

Ξέρεις τι με συγκινεί πολύ όταν διαβάζω τα ποστ σου; που μιλάς στον πληθυντικό... "είμαστε, βρίσκουμε, ζωή μας, καρδιά μας..."
Σήμερα κατάλαβα τι είναι αυτό που σε κάνει να μου φαίνεσαι τόσο ισορροπημένος και υγιής παρόλα όσα περνάτε: αυτό το μαζί, που δεν είσαι μόνος σου, είστε ένα σώμα, εσύ, και η μαμά, και τα τρία τα μικρά σας-μια οικογένεια.
Τις ευχές μου να έχετε, κι όλα να πηγαίνουν από το καλό στο καλύτερο από δω και μπρος.

στους δυο ηρωες γονείς: said...

Δόξα σοι ο Θεός! Κάθε μέρα και καλύτερα, όπως λες κι εσύ Ναυτίλε- ήρωα πατέρα! Απ' ότι βλέπω στις φωτογραφίες, η Λυδιούλα έχει το πιο γλυκό χαμόγελο όλου του κόσμου! Το χαμόγελο που σε όλους μας μοιράζει ευτυχία και πάρα πολλά μυνήματα... Αυτό το λέω, διότι πιστεύω ότι εσείς οι δυο γονείς και το αγγελούδι σας είστε παράδειγμα για ΟΛΟΥΣ! Κάθε φωτογραφία της Λυδιούλας περνά χιλιάδες μυνήματα ωφέλιμα για όλους! Χαίρομαι πραγματικά πάρα πολύ για τις εξελίξεις που γράφεις, διότι όπως λες κι εσύ, η κατάσταση της Λυδίας βελτιώνεται! Πάμε όλο και καλύτερα Ναυτίλε... κι όλα αυτά με την απερίγραπτη αγάπη σας, θυσίες σας, θέλησή σας, πίστη σας, τη βοήθεια του Θεού και της Παναγίας.
Ναυίλε, όλα καλά θα πάνε! Ήδη, πολλά έχουνε πάει καλά!... Έχει ο Θεός!!!
Εύχομαι και προσεύχομαι για εσάς και για τη Λυδιούλα και πιστεύω ότι αυτό κάνει πολύς κόσμος!
Ο Θεός κι η Παναγιά μαζί σας!!!

lemon said...
This comment has been removed by the author.
Ioanna said...

Ακου'κει Λυδια πως σε λένε! Καλά του'πε η μικρούλα μας: μπλα μπλα μπλα! Και μην ανησυχεις Μπαμπά, περπατώντας θα βγείτε! Αυτη ή μικρή έχει τσαγανό!

Π.Κ. said...

Εντατικά προσευχόμαστε, αδιάλειπτα ελπίζουμε!

Natalia said...

Θεωρώ πως είναι η πιο όμορφη φωτογραφία που έχω δει ποτέ στη ζωή μου....

Δώστε της ένα φιλί παραπάνω....και μια αγκαλιά....
Θάθελα να μπορούσα να σας αγκαλιάσω κι εσάς, να σας πω πόσο σας θαυμάζω....μα δεν θα ήθελα ποτέ να το νοιώσετε σαν ενόχληση γιαυτό και σιωπώ...

Η σκέψη μου μαζί σας!

butterfly said...

Αχ, είναι και πανέξυπνη!:) Ο βασιλιάς είναι γυμνός λοιπόν, όσο (ελπίζω όχι για πολύ) το Λυδιάκι βρίσκεται στο νοσοκομείο!

Τα πράγματα πηγαίνουν εξαιρετικά λοιπόν, μην σκέφτεστε το μέλλον - είτε εύκολο είτε δύσκολο, απολαύστε αυτό που έχετε τώρα.

Σας φιλώ γλυκά!

Ernesto said...

ΡΕ η κολλητουλα ειναι τέλεια!!!είναι υπέροχη πως μπορείς να μην αισιοδοξείς όταν την βλέπεις έτσι..Οτι και να λένε οι στατιστικές παραμένουν στατιστικές...Αυτά που ζείτε και που νοιώθετε είναι ένα θαύμα!Είναι κουκλάρα και το χει...που λέμε και αργκο..χαχα


ΝΑ είστε πάντα καλά σας σκέφτομαι συνέχεια και πάντα τέτοια νέα

Ερνεστο

Μαρία Έλενα said...

Να είναι καλά και ευτυχισμένη πάντα.
Να χαμογελάει και να μας δίνει χαρά.
Φιλάκια ...

Φιλη απο Κυπρο said...

Τι να πω? Η συγκινηση μου ειναι μεγαλη.
Οσο για σενα Ναυτιλε....αντι να σου δεινουμε δυναμεις και παρηγορια, το κανεις εσυ σε εμας με τα υπεροχα μαθηματα ζωης που μας δινης με τα λογια σου.
Να ειστε καλα ολοι!Φιλια στο κοριτσακι μας απο την Κυπρο!

BUTTERFLY said...

Μπραβο! Ολα βαινουν καλως! Αντε και γρηγορα στο σπιτι σας!

tasos said...

Η Λυδία χαμογελάει και εμείς δακρύζουμε...

MAD said...

Mπράβο το κορίτσι μου! Αντε και συντομα σπιτάκι σας. Ειναι μία αυτή... θα σας κάνει ό,τι θέλει τώρα που θα ανακτήσει 100% τις δυνάμεις της! Λίγο ακόμα υπομονή ;-)

irenedur said...

Ενα υπεροχο σημερα
και ενα καλυτερο αυριο.!!!
Δοξα τον Θεο..!

M. said...

Χαμογέλα μας Λυδία.
Το έχουμε πολύ ανάγκη. Η δύναμή σου - δύναμή μας. Όλοι μαζί, μία αγάπη μία γροθιά.
Σε αγαπάμε.

ntina said...

ΤΩΡΑ ΕΓΩ ΤΙ ΝΑ ΠΩ?
ΜΠΟΡΕΙ Η ΛΥΔΙΑ ΝΑ ΜΗ ΤΟ ΞΕΡΕΙ ΑΚΟΜΗ ΑΛΛΑ ΕΧΕΙ ΒΑΛΕΙ ΤΑ ΓΥΑΛΙΑ ΣΕ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΕΝΗΛΙΚΟΥΣ...
ΑΛΗΘΕΙΑ Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΑΥΤΟΣ ΤΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΝΕΙ.........????

Anonymous said...

kontos paslmos alilouia nautile.. afto na tous les otan sou aradiazoun simvoules.
exw dei polles oikegenies pou perasan apo to katofli pou pernate.
kata pliopsifia ligizan, ta paratousan, exanan to kouragio tous.
to aprosmeno DEN THA RTHEI. afto na skeftesai k na sinexiseis akrivos opos eisai. esi k i mama tis k ta mikra.
peran tis iatrikis iparxei k o theos..(k san giatros to pistevw poli) den tha sas afisei na ipofere ki allo.. kathe empodio gia kalo lene..
kamia fora ta stereotipa einai polu efstoxa..
mi xaneis tin pisti sou..
prosefxomaste oloi gia sas..
na to thimasai..
tin agapi mou stin mikri pou kanei kathe fora tin kardia mou na ksexilizei( ma kathe fora omos!!)

se oti xreiastite, opias morfis k na nai, pernw orko oti tha maste OLOI ekei..


maria
bratislava

Κουραγιο φιλοι μου said...

Εχετε απιστευτη δυναμη.
Να ειστε παντα καλα.
Αξιζει πολλα η μικρη το ξερετε.
Να ειστε διπλα της.
Σας φιλω..
Περναω αλλα αφηνω ανωνυμα τελευταια σχολια. Να ειστε καλα :)

Trelofantasmeni said...

Έτσι όλο και καλύτερα να είναι τα νέα για την μικρή γλυκιά μας και σύντομα να τρέξει σπιτάκι της !

Καλη συνέχεια.

cat said...

Μια παρατήρηση για κάτι που γράφτηκε στα σχόλια: υπάρχει το παρόν, υπάρχει και το μέλλον. Το παρόν το παλεύουμε γιατί είναι το μόνο που έχουμε στα χέρια μας. Το μέλλον ξέρουμε ότι μπορεί (μάλλον, είναι πολύ πιθανόν) να φέρει πράγματα που θα διαψεύσουν τις ελπίδες μας.
-------------------------------------

Κρατάω αυτό από το κείμενό σου για να σας πω ότι προσεύχομαι να μην διαψευστούν ποτέ οι ελπίδες σας.

Ανεξάρτητα όμως απ' αυτό που εύχομαι και προσεύχομαι, το μέλλον ποτέ δεν μπορούμε να ξέρουμε τι μας επιφυλάσσει έτσι κι αλλιώς.

Έτσι λοιπόν, το μόνο που μπορούμε και πρέπει να κάνουμε είναι να ζούμε το παρόν και να ευχόμαστε για το μέλλον.
Το αύριο ποτέ δεν είναι δεδομένο.

Ειρήνη

Melina said...

Σε μια εκπαιδευτική μου επίσκεψη στο ογκολογικό τμημα του νοσοκομείου που κάνω το τρίμηνο της παιδιατρικής επεσα πάνω σ'αυτό το πανεξυπνο μουτράκι. Εχω να πω οτι είναι ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΚΟΥΚΛΑ ΑΠΟ ΚΟΝΤΑ και εχει και ενα απίστευτα διεισδυτικό βλέμμα και γενικά με το που την βλέπεις θέλεις να την αγκαλιάσεις και να της σκάσεις ενα φιλί! Να την χαιρεστε την κορούλα σας και καλή ανάρρωση ευχομαι. Να μου επιτρέψετε να πω οτι και η μαμά και η γιαγιά που ετυχε να είναι εκει κατα τη στιγμή της επίσκεψης μας είναι και αυτές αξιαγάπητες! Ναστε καλά!

marilia said...

Ο, ναι! Σας βλέπω, από τώρα, κατάααααααααααποκους να τρέχετε στις παιδικές χαρές και να την κουνάτε στις κούνιες εξαντλημένοι! χιχιχι! Μου 'ρχεται αυθόρμητα στο νου μια εικόνα του Μπαμπά-καμήλα... χεχεχε!

Επάνω τους, Λυδιάκι! :D Φιλάκι σβουριχτό, γλυκομουτράκι μου!

spartioti sandra said...

Καλησπέρα σας. Θα ήθελα εγώ και όλοι οι ανθρωποί που σε αγαπούν να σε βλέπουν πάντα να γελάς.
Μου αρέσει να χαμογελάς....
Πολλα πολλα φιλιά.
Ο Θεός μαζί σου καλή μου.

morfeas said...

Το χαμόγελο του παιδιού σου αξίζει όλους τους θησαυρούς του κόσμου...

Το έχω νιώσει με τους γονείς μου. Εκεί βρίσκεις το κουράγιο φίλε μου.

Μακάρι να πάνε όλα καλύτερα.

Κάθε παιδί το αξίζει, και μαζί του κάθε γονιός...

Τα φιλιά μου σε όλους.

sandman_gr said...

Κούκλα η Λυδία!!! Με το καλό να βγείτε και περπατώντας!!! Σας στέλνω όλη μου την σκέψη και την ενέργεια. ΝΙκητές!

Anonymous said...

Η Λυδια μας θα περασει οτι εμποδιο βρεθει μπροστα της ετσι εκανε και ετσι θα συνεχισει να κανει.
Θα παλεψει και θα βγει νικητρια!!!
Αυτο πιστευουμε και θα βγουμε αληθινοι!!!!!
My friends,I know that truth is found side by side with fairy-tails.
Ολα μπορουν να συμβουν!!!!!!
Σας φιλω και σας σκεφτομαι ΠΑΝΤΑ

glam said...

Όποιος προετοιμάζετε για τα χειρότερα, και ελπίζει στα καλύτερα ……στο τέλος, συνήθως, κερδίζει!!
Πράγμα που εύχομαι !!

Υ.γ. θα συμφωνήσω απόλυτα! Για το ποστ στα μεγάλα που οφείλεις ……..

Anonymous said...

πουλάκι μου..

Anonymous said...

θελω να σας αφιερωσω το παρακατω τραγουδι του Ππαδοπουλου:

Κάποτε θα 'ρθουν να σου πουν
πως σε πιστεύουν, σ' αγαπούν
και πώς σε θένε
Έχε τον νου σου στο παιδί
κλείσε την πόρτα με κλειδί
ψέματα λένε
Κάποτε θα 'ρθουν γνωστικοί
λογάδες και γραμματικοί
για να σε πείσουν
Έχε τον νου σου στο παιδί
κλείσε την πόρτα με κλειδί
θα σε πουλήσουν
Και όταν θα 'ρθουν οι καιροί
που θα 'χει σβήσει το κερί
στην καταιγίδα
Υπερασπίσου το παιδί
γιατί αν γλιτώσει το παιδί
υπάρχει ελπίδα

Πολλα φιλια σε ολη την οικογενεια και ιδιαιτερα στην μικρη Λυδια.
Στην σκεψη μου και στην καρδια μου παντα.
Μια μικρη Μανουλα

iLiAs said...

Η βδομαδα σας να κυλήσει αισιόδοξα και ελπιδοφόρα!!
φιλιά στη μικρή.

«ΤΟ ΤΈΡΑΣ TΗΣ ΑΜΆΘΕΙΑΣ» said...

ΕΝΑ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΦΙΛΙ

our incredible girl said...

Αγαπητέ ναυτίλε,
από μία μαμά που έχει δει τα χειρότερα από αυτή την ασθένεια (καταλαβαίνεις...) , και που αυτή την στιγμή κλαίει από χαρά για την Λυδία ΜΑΣ, την οποία ξέρει και προσωπικά, ένα έχω να πω σε εσένα και την μαμά: όσο και αν σκέφτεσαι με αγωνία τί θα φέρει το μέλλον, αυτό που ζεις ΣΗΜΕΡΑ, είναι η αλήθεια της ζωής μας. οι άνθρωποι, όταν γίνονται γονείς πρέπει να ζουν για τα παιδιά τους. Φέραμε παιδιά στον κόσμο που δεν στάθηκαν πολύ τυχερά από μία άποψη...Από την άλλη, εμείς σταθήκαμε ΤΟΣΟ τυχεροι που ήρθαν αυτά τα παιδιά στην ζωή μας.ξέρω τί είναι να παλεύεις για το σήμερα, για το αύριο, για πάντα. όμως αξίζει κάθε αγώνας, κάθε δάκρυ, κάθε αγωνία, κάθε νίκη, όσο μικρή κι αν φαίνεται. Ξέρω ότι το αγγελούδι μου βλέπει την Λυδία από εκεί ψηλά και λέει: όχι Λυδία, δεν θα έρθεις μαζί μας. εσύ γεννήθηκες για να μας δικαιώσεις όλους.

ritsmas said...

Εμεις ολοι το μονο που κάνουμε ειναι να σας θαυμαζουμε, να σας συμπαραστεκόμαστε και να ελπίζουμε μαζί σας. Τί άλλο,θεε μου ;